Perseus · Tufts
Perseus Home Page
Collections: Classics · Papyri · Renaissance · London · California · Upper Midwest · Chesapeake · Boyle · Tufts History
Configure display · Help · Tools · Copyright · FAQ · Publications · Collaborations · Support Perseus

Lewis & Short Latin Dictionary
Perseus is changing! Please visit Perseus 4.0 for the latest version.
New Search
e-mail us | copyright statement.
If you would not be reading Latin without access to these on-line texts and lexicon, please tell us about it. This page was made possible by support from the National Endowment for the Humanities and the National Science Foundation.
Previous: stloppus stoNext: stobi
CorpusWordsMax. Inst.Freq./10KMin. Inst.Freq./10K
Latin Texts340512121846.4117845.24
Click on a number in the Max. Inst. column to search for this word in that group of texts.Click on a number in the Freq./10K column for a more detailed frequency table.

Words With Similar Definitions
Latin1: consisto 2: consto 3: duro 4: persto 5: contingo
Greek1: antechô 2: histêmi 3: phulassô 4: hupomenô 5: diamenô
Click here to see more Latin and Greek results.Click on a word to see its definitionClick here for help with this tool.

sto, steti, statum, 1 (scanned steterunt, Verg. A. 2.774; 3.48; Ov. H. 7, 166; Prop. 2, 8, 10), v. n. [root sta-; Sanscr. sthâ, sthalam, locus; Gr. sta-, histêmi, to set, place; statêr, weight; O. H. Germ. stâm; Goth. standa; Engl. stand], to stand, in opposition to sitting, walking, or lying prostrate, to stand still, remain standing, stand upright.

I. Lit.

A. In gen.: hos quos videtis stare hic captivos duos, Illi qui astant, hi stant ambo, non sedent, Plaut. Capt. prol. 1 sq.; cf.: cum virgo staret et Caecilia in sellâ sederet, Cic. Div. 1, 46, 104: si iste ibit, ito: stabit, astato simul, Plaut. Ps. 3.2.74: abi intro, noli stare, id. Mil. 4.3.36; so (opp. ire) id. Merc. 3.3.21; id. Mil. 4.2.95; 4.9.10; id. Pers. 3.3.43; 4.4.50; Ter. Eun. 3, 2, 6; 3, 2, 12: i: quid stas, lapis? id. Heaut. 4, 7, 3: ante aedes, Plaut. Am. 2.1.56; 1.1.250; 2.2.35; id. Truc. 2.3.14: ante ostium, Ter. Eun. 5, 2, 4; id. And. 3, 1, 17; id. Hec. 3, 4, 14; 5, 4, 14: ante oculos, Ov. Am. 1, 5, 17: ad januam, Cic. de Or. 2, 86, 353: ad undam, Verg. G. 4.356: orantem juxta, Stat. Th. 11, 618: hic foris, Plaut. Men. 2.3.12: hinc procul, Ter. Hec. 4, 3, 1: propter in occulto, Cic. Clu. 28.78; cf.: qui proximi steterant, Caes. B. G. 5.35.3: propius, Hor. A. P. 361: sta ilico, Ter. Phorm. 1, 4, 18: qui frequentissimi in gradibus concordiae steterunt, Cic. Phil. 7.8.21: stans pede in uno, Hor. S. 1, 4, 10 et saep.--Of things: ita statim stant signa, Plaut. Am. 1.1.120: quorum statuae steterunt in Rostris, Cic. Phil. 9.2.4: statua, id. Div. 1, 34, 75: signa ad impluvium, ad valvas Junonis, id. Verr. 2.1.23.§ 61: stabat acuta silex, Verg. A. 8.233: columna, Hor. C. 1.35.14: cerea effigies, id. S. 1, 8, 32; cf. poet.: aeneus ut stes, id. ib. 2, 3, 183.-- Pass. impers.: Ps. Statur hic ad hunc modum. Sim. Statum vide hominis, Plaut. Ps. 1.5.44: Gn. Quid agitur? Pa. Statur, Ter. Eun. 2, 2, 40: confecto munerum cursu moriar stando, Amm. 24, 3, 7.--Prov.: inter sacrum saxumque sto, nec quid faciam scio, i.e. I am in a pinch, Plaut. Capt. 3.4.84; v. sacrum.--

B. In partic.

1. Pregn., to stand firm or immovable; to last, remain, continue: cui nec arae patriae domi stant; fractae et disjectae jacent, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 115 Vahl.): nec domus ulla nec urbs stare poterit, Cic. Lael. 7, 23: stantibus Hierosolymis, id. Fl. 28.69: ut praeter spem stare muros viderunt, Liv. 38, 5: urbem innoxiam stare incolumem pati, id. 31, 31, 15: hasta, quae radice novâ, non ferro stabat adacto, stuck fast, remained fixed, Ov. M. 15.562: missum stetit inguine ferrum, id. ib. 5.132; cf. id. ib. 5.34; 8, 415: stat glacies iners, Hor. C. 2.9.5: aquae, Ov. M. 4.732: longâ stare senectâ, Sil. 3, 94: cornus stetit inter tempora frontis, id. 4, 142.--

2. To remain, tarry, linger any where (cf. moror): paulisper stetimus in illâ ganearum tuarum nidore atque fumo, Cic. Pis. 6.13: hos quos video volitare in foro, quos stare ad curiam, id. Cat. 2.3.5: cur non aut stantem comprehenderint, aut fugientem consecuti sint, remaining in the city, id. Cael, 28, 67; so (opp. fugio), id. Tusc. 2, 23, 54: cum gladiis in conspectu senatus, id. Phil. 2.4.8: qui domi stare non poterant, id. Fl. 6.13: (meretrix) olente in fornice stans, Hor. S. 1, 2, 30; cf. Ov. Am. 1, 10, 21; Juv. 10, 239; cf. of minerals not attracted by the magnet: pondere enim fretae partim stant, quod genus aurum, Lucr. 6, 1058. --

3. In milit. lang.

a. To stand in the ranks or under arms, to fight: quisque uti steterat, jacet obtinetque ordinem, Plaut. Am. 1.1.86: ut sustinere corpora plerique nequeuntes arma sua quisque stantes incumberet, Sall. ap. Serv. Verg. A. 9.229 (H. 3, 72 Dietsch): cum milites a mane diei jejuni sub armis stetissent defatigati, Auct. B. Afr. 42, 3: primo haud impari stetere acie, Liv. 26, 44: in Asia totius Asiae steterunt vires, id. 37, 58: in acie, Auct. B. Hisp. 28 fin.: pars acie stabat, Auct. B. Afr. 51, 6: stetit acies in armis, Sen. Phoen. 389; cf.: stetit ordine certo Infelix acies, Luc. 7, 2, 16.--

b. Pregn., to stand firm in fight, stand one's ground, maintain the contest (opp. abjecto scuto fugere), Cic. Tusc. 2, 23, 54; cf.: in acie stare ac pugnare (opp. in castra refugere), Liv. 22, 60, 25: Tarquiniensis, novus hostis non stetit solum, sed etiam ab suâ parte Romanum pepulit, id. 2.6.11: comminus, Caes. B. C. 1, 47: inque gradu stetimus, certi non cedere, Ov. M. 9.43; cf.: contra leonem, Spart. Carac. 5.--

c. Transf., of a battle, to last, hold out, continue (a favorite expression of Livy): ibi aliquamdiu atrox pugna stetit, Liv. 29, 2: diu pugna neutro inclinata stetit, id. 27, 2: ita anceps dicitur certamen stetisse, id. 8.38: primo stetit ambiguâ spe pugna, id. 7.7.--

4. Nautical t. t., to lie, to lie or ride at anchor: ante hostium portus in salo stare, Liv. 37, 16; Auct. B. Afr. 62: naves regiae in sinu Maliaco, Liv. 36, 20: classis instructa in portu, id. 37, 11: classis in salo ad Leptim, Auct. B. Afr. 62, 4: litore puppes, Verg. A. 6.901.--

5. Of servants, to stand, wait, attend (very rare): neque pueri eximiâ facie stabant, C. Gracch. ap. Gell. 15, 12, 2: sto exspectans, si quid mihi imperent, Ter. Eun. 3, 5, 46: ad cyathum et vinum, Suet. Caes. 49; cf.: ad pedes, id. Galb. 22.--

6. Of buildings, cities, etc., to stand finished, be erected (mostly poet.): intra annum nova urbs stetit, Liv. 6.4.6: jam stabant Thebae, Ov. M. 3.131: moenia jam stabant, id. F. 3, 181: stet Capitolium Fulgens, Hor. C. 3.3.42: aedificant muros ... Stabat opus, Ov. M. 11.205: jam stare ratem, Val. Fl. 1, 96.--

7. Of the countenance, to be unmoved, to be at rest (poet.): stat num quam facies, Luc. 5, 214: stant ora metu, are rigid, Val. Fl. 4, 639; cf.: cur ad patrios non stant tua lumina vultus, Stat. Th. 10, 693.--

8. To stand up, stand upright, stand on end; to bristle up, stiffen, etc. (poet. and in post-Aug. prose): papillae, Lucil. ap. Non. 391, 26: mammae, Plin. 28, 19, 77, § 249: steterunt comae, Verg. A. 2.774; 3.48; Ov. M. 7.631; cf. id. ib. 10.425: crines fulvi pulvere, Stat. Th. 3, 326: setae, Ov. M. 8.286: in vertice cristae, id. ib. 6.672: aristae, id. ib. 10.655: stantes oculi, prominent, Ov. F. 6, 133: oculis rigentibus et genis stantibus, fixed, Plin. 23, 1, 24, § 49. --In mal. part., Mart. 3, 73, 2; App. M. 2, p. 117, 39; Auct. Priap. 75, 2.--Rarely of fluids, to coagulate, stiffen: sanguis stetit, Sen. Oedip. 585.--

9. With abl., to stand out with, be thick with, full of any thing (mostly poet.): stant pulvere campi, Enn. ap. Porphyr. ad Hor. C. 1.9.1 (Ann. v. 592 Vahl.): cupressi Stant rectis foliis, id. ap. Philarg. ad Verg. G. 2.444 (Ann. v. 268 ib.): stat sentibu' fundus, Lucil. ap. Don. Ter. And. 4, 2, 16; Titin. ap. Non. 391, 21; so, ager sentibus, Caecil. ib. 391, 23: vides ut altâ stet nive candidum Soracte, Hor. C. 1.9.1: caelum caligine stat, Sisenn. ap. Non. 392, 8: pulvere caelum, Verg. A. 12.408: pulvereo globo astra, Stat. Th. 7, 124: stant lumina (Charontis) flammâ, Verg. A. 6.300: stant pulvere Syrtes, Claud. Laud. Stil. 1, 257.

II. Trop.

A. In gen., to stand: mentes, rectae quae stare solebant, Enn. ap. Cic. Sen. 6, 16 (Ann. v. 208 Vahl.): stetisse ipsum in fastigio eloquentiae, Quint. 12, 1, 20.--

B. In partic.

1. Pregn., to stand one's ground, stand firm or unshaken; to endure, persevere, persist, abide, continue: moribus antiquis res stat Romana virisque, Enn. ap. Aug. Civ. Dei, 2, 21 (Ann. v. 492 Vahl.): disciplinam militarem, quâ stetit ad hanc diem Romana res, solvisti, Liv. 8.7: res publica staret, Cic. Phil. 2.10.24; cf. id. Cat. 2.10.21: stante urbe et curiâ, id. Planc. 29.71: ut eo neglecto civitas stare non possit, id. Cael. 1.1: utinam res publica stetisset, quo coeperat statu, id. Off. 2, 1, 3: qui illam (rem publicam) cadere posse stante me non putârant, id. Fam. 6, 6, 2: ut stante re publicâ facere solebamus, id. Off. 2, 1, 3: neque enim aliter stare possemus, id. Sest. 45.97: per quos homines ordinesque steterim, quibusque munitus fuerim, non ignoras, id. Fam. 13, 29, 7; cf.: eorum auxilio, qui me stante stare non poterant, id. ib. 7, 2, 3: respublica stetit virtute tuâ, Liv. 4.40: stetit regnum puero, id. 1.3: dum stetimus, Ov. Tr. 1, 9, 17: stamus animis, Cic. Att. 5, 18, 2: stas animo, Hor. S. 2, 3, 213: Gabinium sine provinciâ stare non posse, could not hold out, subsist, Cic. Pis. 6.12; cf. id. Fl. 6.14; Suet. Oth. 5: nedum sermonum stet honos, Hor. A. P. 69.--Hence, nearly--esse, tantâ stat praedita culpâ (natura), Lucr. 5, 199: pausam stare fragori, id. 1, 747.--

b. (Acc. to its use as a milit. t. t., v. supra, I. B. 3.) To maintain the contest: cum in senatu pulcherrime staremus, Cic. Fam. 1, 4, 1.--

c. Stare in aliquâ re, simply aliquâ re, and post-class. also alicui rei, to stand firm, persist, persevere; to rest, abide, adhere to, continue in a thing.

(a). In aliquâ re: si in fide non stetit, Cic. Rab. Perd. 10.28: sin in eo non stat, id. Att. 2, 4, 1: stare oportet in eo, quod sit judicatum, id. Fin. 1, 14, 47: in sententiâ, Liv. 4.44.--

(b). With abl.: eâ omnes stant sententiâ, Plaut. Curc. 2.1.35: suis stare judiciis, Cic. Tusc. 5, 28, 81: censoris opinione, id. Clu. 47.132: alicujus decreto, Caes. B. G. 6.13: stare conditionibus, Cic. Att. 7, 15, 2: stare conventis, id. Off. 3, 25, 95: stare jurejurando, Quint. 5, 6, 4: nihil quo stat loco stabit, omnia sternet abducetque vetustas, Sen. ad Marc. 26, 4.--Pass. impers.: stabitur consilio, Liv. 7.35: etsi priore foedere staretur, id. 21, 19: famâ rerum standum est, id. 7.6.--

(g). With dat.: arbitri sententiae stare, Dig. 4, 7, 23 fin.: voluntati patris, ib. 26, 7, 3; 36, 3, 6: rei judicatae, ib. 42, 1, 32: emptioni, ib. 19, 1, 13; ib. 4, 8, 27 (five times) et saep.--

(d). Stat sententia, aliquid, or, impersonally, stat (alicui), the determination stands or holds good; I (thou, he, etc.) am determined: Pa. Vide quid agas. Ph. Stat sententia, Ter. Eun. 2, 1, 18: Hannibal, postquam ipsi sententia stetit, pergere ire, Liv. 21, 30: stat sententia tradere mecum Dotalem patriam, Ov. M. 8.67: modo nobis stet illud, unâ vivere in studiis nostris, Cic. Fam. 9, 2, 5: stat pectore fixum, Aeetae sociare manus, Val. Fl. 5, 289: nos in Asiam convertemus: neque adhuc stabat, quo potissimum, Cic. Att. 3, 14, 2: mihi stat alere morbum, Nep. Att. 21, 6: quos ut seponi stetit, Sil. 3, 68: stat, casus renovare omnes, Verg. A. 2.750. --

d. In aliquâ re, or simply aliquâ re, to rest on, be fixed on, depend upon, etc.: omnis in Ascanio stat cura parentis, Verg. A. 1.646: regnum fraternâ stare concordiâ, Liv. 45, 19: quâ (disciplinâ) stetit Romana res, id. 8.7: hac arte (i.e. bello) in patriâ steti, id. 5.44.2; Val. Fl. 3, 673; Verg. A. 2.163: magis famâ quam vi stare res suas, Tac. A. 6, 30: apud quos virtute quam pecuniâ res Romana melius stetit, id. H. 2, 69 fin.: famâ bella stare, Curt. 3, 8, 7.--

2. In theatr. lang., of plays and actors, to stand, i.e. to please, take, succeed: quod si intellegeret, cum stetit olim nova (fabula), Actoris operâ magis stetisse quam suâ, Ter. Phorm. prol. 9 sq.: partim vix steti, id. Hec. prol. alt. 7: securus, cadat an recto stat fabula talo, Hor. Ep. 2, 1, 176: illi, scripta quibus comoedia prisca viris est, Hoc stabant, hoc sunt imitandi, id. S. 1, 10, 17.--

3. Stare, ab, cum, or pro aliquo, or aliquâ re, or with adv. loci, to stand by, on the side of, adhere to a person or thing, take the part of: ut nemo contra civium perditorum dementiam a senatu et a bonorum causâ steterit constantius, Cic. Brut. 79, 273: a se potius quam ab adversariis, id. Inv. 1, 43, 81: a mendacio contra verum, id. ib. 1, 3, 4: a contrariâ ratione, Auct. Her. 4, 2, 4: cum di prope ipsi cum Hannibale starent, Liv. 26, 41, 17; 5, 38: stabat cum eo senatus majestas, id. 8.34.1: nobiscum adversus bar, baros, Nep. Ages. 5, 4: si pro meâ patriâ ista virtus staret, Liv. 2.12: pro jure gentium, id. 38, 25: pro vobis adversus reges stetimus, id. 45, 22, 10; 23, 8, 3 Fabri ad loc.: pro Jubâ atque Afris, Quint. 11, 1, 80: pro signis, Ov. A. A. 1, 200: quamvis duces non essent praesentes, staret tamen pro partibus invicta fortuna ultoris, Flor. 4, 7, 10: hic primo pro Pompei partibus, mox simulatione contra Pompeium stetit, Vell. 2, 48, 4: voluptas pro iisdem partibus standi, Sen. Vit. Beat. 4, 1; cf.: et dii quoque pro meliore stant causâ, Curt. 4, 1, 13: hinc stas, illinc causam dicis, Plaut. Men. 4.2.48: unde stetisset, eo se victoria transferret, Just. 5, 4, 12: non semper vostra evortet: nunc Juppiter hac stat, stands at your side, stands by you, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 263 Vahl.); imitated by Verg. A. 12.565.--So with in: Graeci, qui in Darei partibus steterant, Curt. 3, 11, 18.--

4. Stare per aliquem, to stand to one's account, be chargeable or owing to one; to lie at one's door, be one's fault; followed by a negative consequence or effect, expressed by quin, quominus, or ne.

(a). With quin: quoniam per eum non stetisset, quin praestaretur, etc., Liv. 2.31.11 Weissenb.ad loc.--

(b). With quominus (freq.): si poterit fieri, ut ne pater per me stetisse credat, Quominus haec fierent nuptiae, volo: sed si id non poterit, Id faciam in proclivi quod est, per me stetisse, ut credat, Ter. And. 4, 2, 16 sq.: Caesar ubi cognovit per Afranium stare, quominus proelio dimicaretur, Caes. B. C. 1, 41: graviter eam rem tulerunt, quod stetisse per Trebonium, quominus oppido potirentur, videbatur, id. ib. 2, 13; so, nec, quominus perpetua cum eis amicitia esset, per populum Romanum stetisse, Liv. 8.2.2; 9.14.1; 6.33.2; 44, 14, 12.--

(g). With ne: ne praestaremus per vos stetit, qui, etc., Liv. 45, 23, 6: non per milites stetisse, ne vincerent, id. 3.61.2: quasi per ipsum staret, ne redderetur, Suet. Aug. 28.--Rarely without the negation; so with ut: per quam (ignorantiam) stetit, ut tibi obligarer, Plin. Ep. 10, 6 (22), 2; cf. Ter. And. 4, 2, 17 supra; absol.: id est, non per me stetit, sed per illud, Quint. 3, 6, 78; with subj.-clause: si per eum non stetit, parere defuncti voluntati, Dig. 32, 1, 36.--

5. Of price, to stand one in, to come to, to cost (mostly post-Aug.): Periclum vitae meae tuo stat periculo, Plaut. Capt. 3.5.82: Polybius scribit, centum talentis eam rem Achaeis stetisse, Liv. 34, 50; cf.: sit argumento tibi gratis stare navem, Cic. Verr. 2.5.19.§ 48: haud illi stabunt Aeneia parvo Hospitia, Verg. A. 10.494: quae neque magno Stet pretio, Hor. S. 1, 2, 122: multo sanguine ac vulneribus ea Poenis victoria stetit, Liv. 23, 30: haud scio an magno detrimento certamen staturum fuerit, id. 3.60: utrique vindicta libertatis morte stetit, Vell. 2, 64, 3: heu quanto regnis nox stetit una tuis? Ov. F. 2, 812 et saep.: nulla pestis humano generi pluris stetit, Sen. Ira, 1, 2, 1.