| Lewis & Short Latin Dictionary
| Corpus | Words | Max. Inst. | Freq./10K | Min. Inst. | Freq./10K |
| Latin Texts | 3405121 | 1034 | 3.04 | 906 | 2.66 |
| Click on a number in the Max. Inst. column to search for this word in that group of texts. | Click on a number in the Freq./10K column for a more detailed frequency table. |
gigno, genui, genitum, 3 (archaic primary form of the pres. geno, ere: genit , Varr. R. R. 2, 2, 19: genunt , Varr. ap. Prisc. p. 898 P.: genat , Varr. R. R. 1, 31, 4: genitur , Auct. ap. Cic. Inv. 2, 42, 122; Cic. de Or. 2, 32, 141: genuntur , Varr. R. R. 2, 6, 3: genamur , Censor. 3, 1; inf. pass. geni, Lucr. 3, 797; gen. gerund. genendi, Varr. R. R. 1, 40, 1: genendo , Censor. 3, 1; Arn. 4, 21; inf. pres. pass. gignier, Lucr. 3, 623; 6, 246; 807), v. a. [root gen-; Sanscr. ǵan-, ǵanami, beget; gâtis, birth; Gr. gen- in gignomai, genos, gunê; Lat. genus, genius, gener, gens; also nascor (gn-; cf. gnatus), natura; cf. gamos, gambros (v. Curt. Gr. Etym. 536); gigno for gigeno, redupl. like gignomai], to beget, bear, bring forth, produce; in pass., to be born, to spring, arise, proceed; of animate and inanimate subjects and objects (syn.: creo, genero, pario). I. Lit.: Saturno, quem Coelus genuit , Enn. ap. Non. 197, 9 (Ann. v. 27 Vahl.): sextus (Hercules) hic ex Alcumena, quem Juppiter genuit , Cic. N. D. 3, 16, 42: nec Hecubam causam interitus fuisse Trojanis, quod Alexandrum genuerit, nec Tyndareum Agamemnoni, quod Clytaemnestram , id. Fat. 15, 34: quaecumque animal pariunt, in capita gignunt , bring forth their young with the head foremost, Plin. 10, 64, 84, § 183. So of the human mother (mostly post-Aug.): idcirco, inquit Lacaena, genueram (filium) , Cic. Tusc. 1, 42, 102: e septem liberis, quos ipsa genuisset, unum superesse , Curt. 10, 5, 23: rectius Lolliam induci, quando nullos liberos genuisset , Tac. A. 12, 2 init.; Val. Max. 7, 7, 4; so, ex aliquo , Curt. 8, 3, 3; Tac. A. 12, 3: pisces ova cum genuerunt, relinquunt , Cic. N. D. 2, 51, 129: ova , Plin. 11, 37, 80, § 204: omnia quae terra gignat (shortly before, pariat) , Cic. N. D. 1, 2, 4; cf. id. Fin. 5, 11, 33: o Romule, Romule die, Qualem te patriae custodem di genuerunt! Enn. ap. Cic. Rep. 1, 41, 64 (Ann. v. 116 Vahl.); cf.: ut idem deus urbem hanc gentibus, vos huic urbi genuisse videatur , Cic. Phil. 14.12.32: ita ut plurimum (aurum) Asturia gignat , Plin. 33. 4, 21, § 78: India eos (beryllos) gignit , id. 37, 5, 20, § 76: ad majora quaedam natura nos genuit et conformavit , Cic. Fin. 1, 7, 23: deus animum ex sua mente et divinitate genuit , id. Univ. 8.--Pass., usu. with abl., of either or both parents: Meri bellatores gignuntur , Plaut. Mil. 4.2.85: nuper erat genitus , Ov. M. 10.522: qui antecedente anno genitum eum scribant , Suet. Tib. 5: septimo mense geniti , Plin. 11, 37, 59, § 158: pellice genitus , Liv. 40, 9, 2; Suet. Aug. 17: Jove genitus , Curt. 8, 10, 1; 9, 8, 22: juvenes eadem matre geniti , id. 6, 14, 4; Liv. 1.3.3; Suet. Aug. 17; id. Tib. 7; id. Ner. 5 fin.: genitum fratre adoptaverat , Plin. Ep. 8, 18, 2.--Also with de, ab, ex: De quo Remulusque feroxque Acrota sunt geniti , Ov. M. 14.617: genitus de sanguine , id. ib. 1.748; id. H. 16, 117: de Jove , Gell. 13, 1, 3 (cf. Cic. Rep. 2, 19, 34): filium ab eo genitum nominare , Just. 12, 7, 10; but: a se (= ex se) genitum esse Vitellium , Tac. H. 3, 64: puer ex ea genitus , Curt. 8, 10, 36: (vacca) e terra genita , Ov. M. 1.615: dis genite et geniture deos , Verg. A. 9.642: dis genitus , Quint. 1, 10, 9: adolescentis in omnium virtutum exempla geniti , Vell. 2, 116, 2: quae in terris gignantur, ad usum hominum omnia creari , Cic. Off. 1, 7, 22: nec enim id esset principium, quod gigneretur aliunde , id. Rep. 6, 25: ubi tus gignitur , Plaut. Trin. 4.2.89: Corycium nemus, ubi crocum gignitur , Curt. 3, 4 fin.--Poet. with inf.: omne potens animal leti genitumque nocere , Luc. 6, 485.--Absol.: ut in gignendo, in educando perfacile appareat , Cic. Fin. 2, 33, 109: hae (mulieres), quae gignunt, imbecillos edunt , Cels. 2, 1 med. II. Trop., to produce, occasion, cause: multa nobis blandimenta natura ipsa genuit , Cic. Cael. 17.41: haec ipsa virtus amicitiam et gignit et continet , id. Lael. 6, 20: ludus genuit trepidum certamen et iram, Ira truces inimicitias et funebre bellum , Hor. Ep. 1, 19, 48: qui genuit in hac urbe dicendi copiam , Cic. Brut. 73, 255: praeceptiones , Auct. Her. 4, 3, 5: probationes , Quint. 5, 1, 1: mel gignit insaniam , Plin. 21, 13, 45, § 177; cf.: baccharis odor somnum gignit , id. 21, 19, 77, § 132: alium sitim gignit , id. 20, 6, 23, § 57.--In pass., to be born, to spring, arise, proceed: cum ipse (Cato) sui generis initium ac nominis ab se gigni et propagari vellet , Cic. Verr. 2.5.70.§ 180: ex hac maxima libertate tyrannis gignitur et illa injustissima et durissima servitus , id. Rep. 1, 44: et aegritudines et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea (intemperantia) , id. Tusc. 4, 9, 22: Plato eas (ideas) gigni negat et ait semper esse, id. Or. 3, 10: ipsi autem intelligamus natura gigni sensum diligendi et benevolentiae caritatem , id. Lael. 9, 32: odia etiam gigni sempiterna (opp. exstingui familiaritates) , id. ib. 10, 35: in animorum permotione gignenda , id. de Or. 3, 30, 118: de gignenda et comparanda sapientia , Gell. 13, 8, 1.--Hence, gignentia, ium, n. (fruit-bearing), organic bodies, things that grow, as plants, trees, etc.: loca nuda gignentium , Sall. J. 79, 6: ilex aucta in altitudinem, quo cuncta gignentium natura fert , id. ib. 93, 4: animam animantium omnium non corpoream esse ... omniumque gignentium esse seniorem , App. Dogm. Plat. p. 193; opp. animalia, Lact. de Ira Dei, 1, 13.
|