| Lewis & Short Latin Dictionary
| Corpus | Words | Max. Inst. | Freq./10K | Min. Inst. | Freq./10K |
| Latin Texts | 3405121 | 6047 | 17.76 | 2979 | 8.75 |
| Click on a number in the Max. Inst. column to search for this word in that group of texts. | Click on a number in the Freq./10K column for a more detailed frequency table. |
fero, tuli, lâtum, ferre (ante-class. redupl. form in the tempp. perff.: tetuli , Plaut. Am. 2.2.84; 168; id. Men. 4.2.25; 66; id. Rud. prol. 68: tetulisti, Att. and Caecil. ap. Non. 178, 17 sq.: tetulit , Plaut. Most. 2.2.40; id. Men. 2.3.30; Ter. And. 5, 1, 13: tetulerunt , Lucr. 6, § 672: tetulissem , Ter. And. 4, 5, 13: tetulisse , Plaut. Rud. 4.1.2: tetulero , id. Cist. 3.19: tetulerit , id. Poen. 3.1.58; id. Rud. 4.3.101), v. a. and n. [a wide-spread root; Sanscr. bhar-, carry, bharas, burden; Gr. pherô; Goth. bar, bairo, bear, produce, whence barn, child; Anglo-Saxon beran, whence Engl. bear, birth; cf. Curt. Gr. Etym. p. 300; Fick, Vergl. Wört. p. 135. The perf. forms, tuli, etc., from the root tul-, tol-; Sanscr. tol-jami, lift, weigh; Gr. tlênai, endure, cf. talas, talanton; Lat. tollo, tolerare, (t)latus, etc. Cf. Goth. thulan, Germ. dulden, Geduld; Anglo-Sax. tholian, suffer. Supine lâtum, i. e. tlatum; cf. supra; v. Curt. Gr. Etym. p. 220; Corss. Ausspr. 2, 73], to bear, carry, bring. (For syn. cf.: gero, porto, bajulo, veho; effero, infero; tolero, patior, sino, permitto, etc.) I. Lit. A. In gen.: ferri proprie dicimus, quae quis suo corpore bajulat, portari ea, quae quis in jumento secum ducit, agi ea, quae animalia sunt , Dig. 50, 16, 235: oneris quidvis feret , Ter. Ph. 3, 3, 29: quin te in fundo conspicer fodere aut arare aut aliquid ferre , id. Heaut. 1, 1, 17: numerus eorum, qui arma ferre possent , Caes. B. G. 1.29.1: arma et vallum , Hor. Epod. 9, 13: sacra Junonis , id. S. 1, 3, 11: cadaver nudis humeris (heres) , id. ib. 2, 5, 86: argentum ad aliquem , Plaut. As. 3.3.142; cf.: symbolum filio , id. Bacch. 2.3.30: olera et pisciculos minutos ferre obolo in cenam seni , Ter. And. 2, 2, 32; cf.: vina et unguenta et flores , Hor. C. 2.3.14: discerpta ferentes Memora gruis , id. S. 2, 8, 86; cf.: talos, nucesque sinu laxo , id. ib. 2, 3, 172: in Capitolium faces , Cic. Lael. 11, 37: iste opertâ lecticâ latus per oppidum est ut mortuus , id. Phil. 2.41.106: lecticâ in Capitolium latus est , Suet. Claud. 2: circa judices latus (puer) , Quint. 6, 1, 47: prae se ferens (in essedo) Darium puerum , Suet. Calig. 19.--Poet. with inf.: natum ad Stygios iterum fero mergere fontes , Stat. Ach. 1, 134.--Prov.: ferre aliquem in oculis, or simply oculis , i. e. to hold dear, love exceedingly, Cic. Phil. 6.4.11; id. Q. Fr. 3, 1, 3, § 9; Q. Cic. Fam. 16, 27, 2.-- B. In partic. 1. With the idea of motion predominating, to set in motion, esp. to move onward quickly or rapidly, to bear, lead, conduct, or drive away; with se or mid. (so esp. freq.), to move or go swiftly, to haste, speed, betake one's self; and of things, to flow, mount, run down. (a). Act.: ubi in rapidas amnis dispeximus undas: Stantis equi corpus transvorsum ferre videtur Vis, et in advorsum flumen contrudere raptim: Et, quocumque oculos trajecimus, omnia ferri Et fluere assimili nobis ratione videntur , Lucr. 4, 422 sq.: ubi cernimus alta Exhalare vapore altaria, ferreque fumum , to send up, id. 3, 432; cf.: vis ut vomat ignes, Ad caelumque ferat flammaï fulgura rursum , id. 1, 725; and: caelo supinas si tuleris manus , raisest, Hor. C. 3.23.1: te rursus in bellum resorbens Unda fretis tulit aestuosis , id. ib. 2.7.16; cf.: ire, pedes quocumque ferent , id. Epod. 16, 21; and: me per Aegaeos tumultus Aura feret , id. C. 3.29.64: signa ferre , to put the standards in motion, to break up, Caes. B. G. 1.39 fin.; 1.40.12; Liv. 10.5.1 al.: pol, si id scissem, numquam huc tetulissem pedem , have stirred foot, have come, Ter. And. 4, 5, 13: pedem , Verg. A. 2.756; Val. Fl. 7, 112: gressum , to walk, Lucr. 4, 681; cf.: agiles gressus , Sil. 3, 180: vagos gradus , Ov. M. 7.185: vestigia , Sil. 9, 101: vagos cursus , id. 9, 243.--Absol.: quo ventus ferebat , bore, drove, Caes. B. G. 3.15.3: interim, si feret flatus, danda sunt vela , Quint. 10, 3, 7: itinera duo, quae extra murum ad portum ferebant , led, Caes. B. C. 1, 27, 4: pergit ad speluncam, si forte eo vestigia ferrent , Liv. 1.7.6.--Prov.: in silvam ligna ferre , to carry coals to Newcastle, Hor. S. 1, 10, 34.-- (b). With se or mid., to move or go swiftly, to hasten, rush: cum ipsa paene insula mihi sese obviam ferre vellet , to meet, Cic. Planc. 40.96; cf.: non dubitaverim me gravissimis tempestatibus obvium ferre , id. Rep. 1, 4: hinc ferro accingor rursus ... meque extra tecta ferebam , Verg. A. 2.672; 11.779: grassatorum plurimi palam se ferebant , Suet. Aug. 32.--Of things as subjects: ubi forte ita se tetulerunt semina aquarum , i. e. have collected themselves, Lucr. 6, 672.--Mid.: ad eum omni celeritate et studio incitatus ferebatur , proceeded, Caes. B. C. 3, 78, 2: alii aliam in partem perterriti ferebantur , betook themselves, fled, id. B. G. 2.24.3: (fera) supra venabula fertur , rushes, springs, Verg. A. 9.553: huc juvenis nota fertur regione viarum , proceeds, id. ib. 11.530: densos fertur moribundus in hostes , rushes, id. ib. 2.511: quocumque feremur, danda vela sunt , Cic. Or. 23, 75; cf.: non alto semper feremur , Quint. 12, 10, 37: ego, utrum Nave ferar magna an parva, ferar unus et idem , Hor. Ep. 2, 2, 200: non tenui ferar Penna biformis per liquidum aethera Vates , fly, id. C. 2.20.1.--Of inanimate subjects: (corpuscula rerum) ubi tam volucri levitate ferantur , move, Lucr. 4, 195; cf.: quae cum mobiliter summa levitate feruntur , id. 4, 745; cf.: tellus neque movetur et infima est, et in eam feruntur omnia nutu suo pondera , Cic. Rep. 6, 17 fin.: Rhenus longo spatio per fines Nantuatium, etc. ... citatus fertur , flows, Caes. B. G. 4.10.3; cf. Hirt. B. G. 8.40.3: ut (flamma) ad caelum usque ferretur , ascended, arose, Suet. Aug. 94.-- Rarely ferre = se ferre: quem procul conspiciens ad se ferentem pertimescit , Nep. Dat. 4 fin.-- 2. To carry off, take away by force, as a robber, etc.: to plunder, spoil, ravage: alii rapiunt incensa feruntque Pergama , Verg. A. 2.374: postquam te (i. e. exstinctum Daphnin) fata tulerunt , snatched away, id. E. 5.34. So esp. in the phrase ferre et agere, of taking booty, plundering, where ferre applies to portable things, and agere to men and cattle; v. ago.-- 3. To bear, produce, yield: plurima tum tellus etiam majora ferebat, etc. , Lucr. 5, 942 sq.; cf.: quae autem terra fruges ferre, et, ut mater, cibos suppeditare possit , Cic. Leg. 2, 27, 67: quem (florem) ferunt terrae solutae , Hor. C. 1.4.10: quibus jugera fruges et Cererem ferunt , id. ib. 3.24.13: angulus iste feret piper et thus , id. Ep. 1, 14, 23: (olea) fructum ramis pluribus feret , Quint. 8, 3, 10.--Absol.: ferundo arbor peribit , Cato, R. R. 6, 2.-- 4. Of a woman or sheanimal, to bear offspring, be pregnant: ignorans nurum ventrem ferre , Liv. 1.34.3; of animals: equa ventrem fert duodecim menses, vacca decem, ovis et capra quinque, sus quatuor , Varr. R. R. 2, 1, 19; cf.: cervi octonis mensibus ferunt partus , Plin. 8, 32, 50, § 112: nec te conceptam saeva leaena tulit , Tib. 3, 4, 90.--Poet.: quem tulerat mater claro Phoenissa Laconi , i. e. had borne, Sil. 7, 666.-- 5. To offer as an oblation: liba et Mopsopio dulcia melle feram , Tib. 1, 7, 54; so, liba , id. 1, 10, 23: lancesque et liba Baccho , Verg. G. 2.394: tura superis, altaribus , Ov. M. 11.577.-- 6. To get, receive, acquire, obtain, as gain, a reward, a possession, etc.: quod posces, feres , Plaut. Merc. 2.3.106; cf.: quodvis donum et praemium a me optato; id optatum feres , Ter. Eun. 5, 8, 27: fructus ex sese (i. e. re publica) magna acerbitate permixtos tulissem , Cic. Planc. 38.92: partem praedae , id. Rosc. Am. 37.107: ille crucem pretium sceleris tulit, hic diadema , Juv. 13, 105: coram rege sua de paupertate tacentes Plus poscente ferent , Hor. Ep. 1, 17, 44. II. Trop. A. In gen., to bear, carry, bring: satis haec tellus morbi caelumque mali fert , bears, contains, Lucr. 6, 663; veterrima quaeque, ut ea vina, quae vetustatem ferunt, esse debent suavissima , which carry age, are old, Cic. Lael. 19, 67: scripta vetustatem si modo nostra ferent , will have, will attain to, Ov. Tr. 5, 9, 8: nomen alicujus, to bear, have, Cic. Off. 3, 18, 74; cf.: insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui , Hor. Ep. 1, 6, 15: nomen , Suet. Aug. 101; id. Calig. 47: cognomen , id. Aug. 43; id. Galb. 3; cf.: ille finis Appio alienae personae ferendae fuit , of bearing an assumed character, Liv. 3.36.1: Archimimus personam ejus ferens , personating, Suet. Vesp. 19; cf. also: (Garyophyllon) fert et in spinis piperis similitudinem , Plin. 12, 7, 15, § 30: fer mi auxilium , bring assistance, aid, help, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 28, 29 (Trag. v. 50 ed. Vahl.); cf.: alicui opem auxiliumque ferre , Cic. Verr. 2.2.3.§ 9: auxilium alicui , Plaut. Stich. 2.2.5; Ter. And. 1, 1, 115; Cic. Cat. 2.9.19; Caes. B. G. 1.13.5; 4.12.5; Hor. Epod. 1, 21 et saep.: opem , Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 66 (Trag. v. 86 ed. Vahl.): opem alicui , Plaut. Bacch. 4.3.23; Ter. And. 3, 1, 15; id. Ad. 3, 4, 41; Cic. Rab. Perd. 1.3 (with succurrere saluti); id. Fin. 2, 35, 118 (with salutem); id. Fam. 5, 4, 2: subsidium alicui , Caes. B. G. 2.26.2: condicionem , to proffer, id. ib. 4.11.3; cf. Cic. Rosc. Am. 11.30: Coriolanus ab sede sua cum ferret matri obviae complexum , offered, Liv. 2.40.5: si qua fidem tanto est operi latura vetustas , will bring, procure, Verg. A. 10.792: ea vox audita laborum Prima tulit finem , id. ib. 7.118: suspicionem falsam , to entertain suspicion, Enn. ap. Non. 511, 5 (Trag. v. 348 ed. Vahl.).-- B. In partic. 1. (Acc. to I. B. 1.) To move, to bring, lead, conduct, drive, raise: quem tulit ad scenam ventoso gloria curru , Hor. Ep. 2, 1, 177; so, animi quaedam ingenita natura ... recta nos ad ea, quae conveniunt causae, ferant , Quint. 5, 10, 123; cf. absol.: nisi illud, quod eo, quo intendas, ferat deducatque, cognoris , Cic. de Or. 1, 30, 135: exstincti ad caelum gloria fertur , Lucr. 6, 8; cf.: laudibus aliquem in caelum ferre , to extol, praise, Cic. Fam. 10, 26, 2; cf. id. Rep. 1, 43; Quint. 10, 1, 99; Suet. Otho, 12; id. Vesp. 6: eam pugnam miris laudibus , Liv. 7.10.14; cf.: saepe rem dicendo subiciet oculis: saepe supra feret quam fieri possit , wilt exalt, magnify, Cic. Or. 40, 139: ferte sermonibus et multiplicate fama bella , Liv. 4.5.6: ferre in majus vero incertas res fama solet , id. 21, 32, 7: crudelitate et scelere ferri , to be impelled, carried away, Cic. Clu. 70.199: praeceps amentia ferebare , id. Verr. 2.5.46.§ 121; cf.: ferri avaritiâ , id. Quint. 11.38: orator suo jam impetu fertur , Quint. 12 praef. § 3: eloquentia, quae cursu magno sonituque ferretur , Cic. Or. 28, 97; cf.: (eloquentia) feratur non semitis sed campis , Quint. 5, 14, 31: oratio, quae ferri debet ac fluere , id. 9, 4, 112; cf.: quae (historia) currere debet ac ferri , id. 9, 4, 18; so often: animus fert (aliquem aliquo), the mind moves one to any thing: quo cujusque animus fert, eo discedunt , Sall. J. 54, 4; cf.: milites procurrentes consistentesque, quo loco ipsorum tulisset animus , Liv. 25, 21, 5; and: qua quemque animus fert, effugite superbiam regiam , id. 40, 4, 14: si maxime animus ferat , Sall. C. 58, 6; cf. Ov. M. 1.775.--With an object-clause, the mind moves one to do any thing, Ov. M. 1.1; Luc. 1, 67; Suet. Otho, 6; cf. also: mens tulit nos ferro exscindere Thebas , Stat. Th. 4, 753.-- 2. (Acc. to I. B. 2.) To carry off, take away: omnia fert aetas, animum quoque , Verg. E. 9.51: postquam te fata tulerunt , id. ib. 5.34: invida Domitium fata tulere sibi , Anthol. Lat. 4, 123, 8; like efferre , to carry forth to burial, Ov. Tr. 1, 3, 89.-- 3. (Acc. to I. B. 3.) To bear, bring forth, produce: haec aetas prima Athenis oratorem prope perfectum tulit , Cic. Brut. 12, 45: aetas parentum, pejor avis, tulit Nos nequiores , Hor. C. 3.6.46: Curium tulit et Camillum Saeva paupertas , id. ib. 1.12.42.-- 4. (Acc. to I. B. 6.) To bear away, to get, obtain, receive: Cotta et Sulpicius omnium judicio facile primas tulerunt , Cic. Brut. 49, 183: palmam , to carry off, win, id. Att. 4, 15, 6: victoriam ex inermi , to gain, Liv. 39, 51, 10; 2, 50, 2; 8, 8, 18: gratiam et gloriam annonae levatae , id. 4.12.8: maximam laudem inter suos , Caes. B. G. 6.21.4: centuriam, tribus , i. e. to get their votes, Cic. Planc. 20.49; 22.53; id. Phil. 2.2.4: suffragia , Suet. Caes. 13 (diff. from 8. a.): responsum ab aliquo , to receive, Cic. Cat. 1.8.19; Caes. B. G. 6.4 fin.: repulsam a populo , Cic. Tusc. 5, 19, 54: repulsam , id. de Or. 2, 69 fin.; id. Phil. 11.8.19; id. Att. 5, 19 al.: calumniam , i. e. to be convicted of a false accusation, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1: ita ut filius partem dimidiam hereditatis ferat , Gai. Inst. 3, 8: singulas portiones , id. ib. 3, 16; 61.-- 5. To bear, support any thing unpleasant; or pregn., to suffer, tolerate, endure. a. To bear in any manner. (a). With acc.: servi injurias nimias aegre ferunt, Cato ap. Gell. 10, 3, 17: (onus senectutis) modice ac sapienter sicut omnia ferre , Cic. de Sen. 1, 2: aegre ferre repulsam consulatus , id. Tusc. 4, 17, 40: hoc moderatiore animo ferre , id. Fam. 6, 1, 6: aliquid toleranter , id. ib. 4, 6, 2: clementer , id. Att. 6, 1, 3: quod eo magis ferre animo aequo videmur, quia, etc. , id. Verr. 2.5.48.§ 126: ut tu fortunam, sic nos te, Celse, feremus , Hor. Ep. 1, 8, 17.-- (b). With an object-clause: ut si quis aegre ferat, se pauperem esse , take it ill, Cic. Tusc. 4, 27, 59: hoc ereptum esse, graviter et acerbe ferre , id. Verr. 2.1.58.§ 152: quomodo ferant veterani, exercitum Brutum habere , id. Phil. 10.7.15.-- (g). With de: de Lentulo scilicet sic fero, ut debeo , Cic. Att. 4, 6, 1: quomodo Caesar ferret de auctoritate perscripta , id. ib. 5, 2, 3: numquid moleste fers de illo, qui? etc. , id. ib. 6, 8, 3.-- (d). Absol.: sin aliter acciderit, humaniter feremus , Cic. Att. 1, 2, 1: si mihi imposuisset aliquid, animo iniquo tulissem , id. ib. 15, 26, 4.-- b. Pregn., to bear or put up with, to suffer, tolerate, endure, sustain, resist. (a). With acc.: quis hanc contumeliam, quis hoc imperium, quis hanc servitutem ferre potest? Cato ap. Gell. 10, 3, 17: qui potentissimorum hominum contumaciam numquam tulerim, ferrem hujus asseclae? Cic. Att. 6, 3, 6: cujus desiderium civitas ferre diutius non potest , id. Phil. 10.10.21: cogitandi non ferebat laborem , id. Brut. 77, 268: unum impetum nostrorum , Caes. B. G. 3.19.3: vultum atque aciem oculorum , id. ib. 1.39.1: cohortatio gravior quam aures Sulpicii ferre didicissent , to hear unmoved, Cic. Phil. 9.4.9: vultum , Hor. S. 1, 6, 121: multa tulit fecitque puer, sudavit et alsit , id. A. P. 413: spectatoris fastidia , id. Ep. 2, 1, 215: fuisse (Epaminondam) patientem suorumque injurias ferentem civium , Nep. Epam. 7.--Of personal objects: quem ferret, si parentem non ferret suum? brook, Ter. Heaut. 1, 2, 28: optimates quis ferat, qui, etc. , Cic. Rep. 1, 33: vereor, ut jam nos ferat quisquam , Quint. 8, 3, 25: an laturi sint Romani talem regem , id. 7, 1, 24: quis enim ferat puerum aut adolescentulum, si, etc. , id. 8, 5, 8.-- (b). With an object-clause: ferunt aures hominum, illa ... laudari , Cic. de Or. 2, 84, 344: non feret assiduas potiori te dare noctes , Hor. Epod. 15, 13; Ov. M. 2.628: illa quidem in hoc opere praecipi quis ferat? Quint. 11, 3, 27; 11, 1, 69: servo nubere nympha tuli , Ov. H. 5, 12; cf.: alios vinci potuisse ferendum est , id. M. 12.555. -- (g). With quod: quod rapta, feremus, dummodo reddat eam , Ov. M. 5.520: illud non ferendum, quod, etc. , Quint. 11, 3, 131. -- 6. With the access, notion of publicity, to make public, to disclose, show, exhibit: eum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius , Cic. Planc. 14.34; cf.: laetitiam apertissime tulimus omnes , id. Att. 14, 13, 2: neque id obscure ferebat nec dissimulare ullo modo poterat , id. Clu. 19.54: haud clam tulit iram adversus praetorem , Liv. 31, 47, 4; cf.: tacite ejus verecundiam non tulit senatus, quin, etc. , id. 5.28.1.-- b. Prae se ferre, to show, manifest, to let be seen, to declare: cujus rei tantae facultatem consecutum esse me, non profiteor: secutum me esse, prae me fero , Cic. N. D. 1, 5, 12: noli, quaeso, prae te ferre, vos plane expertes esse doctrinae , id. ib. 2, 18, 47: non mediocres terrores ... prae se fert et ostentat , id. Att. 2, 23, 3: hanc virtutem prae se ferunt , Quint. 2, 13, 11: liberalium disciplinarum prae se scientiam tulit , id. 12, 11, 21: magnum animum (verba) , id. 11, 1, 37.--Of inanim. and abstr. subjects: (comae) turbatae prae se ferre aliquid affectus videntur , Quint. 11, 3, 148: oratio prae se fert felicissimam facilitatem , id. 10, 1, 11.-- 7. Of speech, to report, relate, make known, assert, celebrate: haec omnibus ferebat sermonibus , Caes. B. C. 2, 17, 2: alii alia sermonibus ferebant Romanos facturos , Liv. 33, 32, 3: ferte sermonibus et multiplicate fama bella , id. 4.5.6: patres ita fama ferebant, quod, etc. , id. 23, 31, 13; cf. with acc.: hascine propter res maledicas famas ferunt , Plaut. Trin. 1.2.149: famam , id. Pers. 3.1.23: fama eadem tulit , Tac. A. 1, 5; cf. id. ib. 15, 60: nec aliud per illos dies populus credulitate, prudentes diversa fama, tulere , talk about, id. ib. 16, 2: inimici famam non ita, ut nata est, ferunt , Plaut. Pers. 3.1.23: quod fers, cedo , tell, say, Ter. Ph. 5, 6, 17: nostra (laus) semper feretur et praedicabitur, etc. , Cic. Arch. 9.21.--With an object-clause: cum ipse ... acturum se id per populum aperte ferret , Liv. 28, 40, 2; id. ib. § 1: saepe homines morbos magis esse timendos ferunt quam Tartara leti , Lucr. 3, 42: Prognen ita velle ferebat , Ov. M. 6.470; 14.527: ipsi territos se ferebant , Tac. H. 4, 78; id. A. 4, 58; 6, 26 (32); cf.: mihi fama tulit fessum te caede procubuisse, etc. , Verg. A. 6.503: commentarii ad senatum missi ferebant, Macronem praesedisse, etc. , Tac. A. 6, 47 (53).-- b. Ferunt, fertur, feruntur, etc., they relate, tell, say; it is said, it appears, etc.--With inf.: quin etiam Xenocratem ferunt, cum quaereretur ex eo, etc... respondisse, etc. , Cic. Rep. 1, 2: fuisse quendam ferunt Demaratum, etc. , id. ib. 2, 19: quem ex Hyperboreis Delphos ferunt advenisse , id. N. D. 3, 23, 57; Hor. C. 3.17.2: homo omnium in dicendo, ut ferebant, accrrimus et copiosissimus , Cic. de Or. 1, 11, 45: Ceres fertur fruges ... mortalibus instituisse , Lucr. 5, 14: in Syria quoque fertur item locus esse, etc. , id. 6, 755: is Amulium regem interemisse fertur , Cic. Rep. 2, 3: qui in contione dixisse fertur , id. ib. 2, 10 fin.: quam (urbem) Juno fertur terris omnibus unam coluisse , Verg. A. 1.15: non sat idoneus Pugnae ferebaris , you were accounted, held, Hor. C. 2.19.27: si ornate locutus est, sicut fertur et mihi videtur , Cic. de Or. 1, 11, 49; cf.: cum quaestor ex Macedonia venissem Athenas florente Academia, ut temporibus illis ferebatur , id. ib. § 45.-- c. To give out, to pass off a person or thing by any name or for any thing; and, in the pass., to pass for any thing, to pass current: hunc (Mercurium) omnium inventorem artium ferunt , Caes. B. G. 6.17.1: ut Servium conditorem posteri famâ ferrent , Liv. 1.42.4: qui se Philippum regiaeque stirpis ferebat, cum esset ultimae , set himself up for, boast, Vell. 1, 11, 1: avum M. Antonium, avunculum Augustum ferens , boasting of, Tac. A. 2, 43; cf.: qui ingenuum se et Lachetem mutato nomine coeperat ferre , Suet. Vesp. 23: ante Periclem, cujus scripta quaedam feruntur , Cic. Brut. 7, 27 (quoted paraphrastically, Quint. 3, 1, 12): sub nomine meo libri ferebantur artis rhetoricae, Quint. prooem. 7; cf.: cetera, quae sub nomine meo feruntur , id. 7, 2, 24; Suet. Caes. 55; id. Aug. 31; id. Caes. 20: multa ejus (Catonis) vel provisa prudenter vel acta constanter vel responsa acute ferebantur , Cic. Lael. 2, 6: qua ex re in pueritia nobilis inter aequales ferebatur , Nep. Att. 1, 3.-- 8. Polit. and jurid. t. t. a. Suffragium or sententiam, to give in one's vote, to vote, Varr. R. R. 3, 2, 1; cf.: ferunt suffragia , Cic. Rep. 1, 31; id. Fam. 11, 27, 7: de quo foedere populus Romanus sententiam non tulit , id. Balb. 15.34; cf.: de quo vos (judices) sententiam per tabellam feretis , id. Verr. 2.4.47.§ 104; so of the voting of judges , id. Clu. 26.72; of senators: parcite, ut sit qui in senatu de bello et pace sententiam ferat , id. Verr. 2.2.31.§ 76; cf. id. Fam. 11, 21, 2.-- b. Legem (privilegium, rogationem) ad populum, or absol., to bring forward or move a proposition, to propose a law, etc.: perniciose Philippus in tribunatu, cum legem agrariam ferret, etc. , Cic. Off. 2, 21, 73; cf. id. Sull. 23.65: quae lex paucis his annis lata esset , id. Corn. 1.3 (vol. xi. p. 10 B. and K.): familiarissimus tuus de te privilegium tulit, ut, etc. , id. Par. 4, 32: Sullam illam rogationem de se nolle ferri (shortly before: Lex ferri coepta) , id. Sull. 23.65: rogationem de aliquo, contra or in aliquem, ad populum, ad plebem , id. Balb. 14.33; id. Clu. 51.140; id. Brut. 23, 89; Caes. B. C. 3, 1, 4; Liv. 33, 25, 7: nescis, te ipsum ad populum tulisse, ut, etc. , proposed a bill, Cic. Phil. 2.43.100: ut P. Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem, vellentne, etc. , id. Fin. 2, 16, 54; cf. Liv. 33, 25, 6: quod Sulla ipse ita tulit de civitate, ut, etc. , Cic. Caecin. 35.102: nihil de judicio ferebat , id. Sull. 22.63: cum, ut absentis ratio haberetur, ferebamus , id. Att. 7, 6, 2.--Impers.: lato ut solet ad populum, ut equum escendere liceret , Liv. 23, 14, 2. -- c. Judicem, said of the plaintiff, to offer or propose to the defendant as judge: quem ego si ferrem judicem, refugere non deberet , Cic. Rosc. Com. 15.45; id. de Or. 2, 70, 285.--Hence, judicem alicui, in gen., to propose a judge to, i. e. to bring a suit against, to sue a person: se iterum ac saepius judicem illi ferre , Liv. 3.57.5; 3.24.5; 8.33.8.-- 9. Mercant. t. t., to enter, to set or note down a sum in a book: quod minus Dolabella Verri acceptum rettulit, quam Verres illi expensum tulerit, etc. , i. e. has set down as paid, has paid, Cic. Verr. 2.1.39.§ 100 sq., v. expendo.-- 10. Absol., of abstr. subjects, to require, demand, render necessary; to allow, permit, suffer: ita sui periculi rationes ferre ac postulare , Cic. Verr. 2.5.40.§ 105; cf.: gravioribus verbis uti, quam natura fert , id. Quint. 18.57: quid ferat Fors, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. 203 ed. Vahl.): quamdiu voluntas Apronii tulit , Cic. Verr. 2.3.23.§ 57: ut aetas illa fert , as is usual at that time of life, id. Clu. 60.168: ad me, ut tempora nostra, non ut amor tuus fert, vere perscribe , id. Q. Fr. 1, 4, 5: quod ita existimabam tempora rei publicae ferre , id. Pis. 2.5: si ita commodum vestrum fert , id. Agr. 2.28.77: proüt Thermitani hominis facultates ferebant, id. Verr. 2.2.34.§ 83: si vestra voluntas feret , if such be your pleasure, id. de Imp. Pomp. 24, 70: ut opinio et spes et conjectura nostra fert , according to our opinion, hope, and belief, id. Att. 2, 25, 2: ut mea fert opinio , according to my opinion, id. Clu. 16.46: si occasio tulerit , if occasion require, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6: dum tempus ad eam rem tulit, sivi, animum ut expleret suum , Ter. And. 1, 2, 17: in hac ratione quid res, quid causa, quid tempus ferat, tu perspicies , Cic. Fam. 1, 7, 6: natura fert, ut extrema ex altera parte graviter, ex altera autem acute sonent , id. Rep. 6, 18.--Impers.: sociam se cujuscumque fortunae, et, si ita ferret, comitem exitii promittebat (sc. res or fortuna) , Tac. A. 3, 15; so, si ita ferret , id. H. 2, 44.
|