| Lewis & Short Latin Dictionary
| Corpus | Words | Max. Inst. | Freq./10K | Min. Inst. | Freq./10K |
| Latin Texts | 3405121 | 19005 | 55.81 | 13595 | 39.93 |
| Click on a number in the Max. Inst. column to search for this word in that group of texts. | Click on a number in the Freq./10K column for a more detailed frequency table. |
facio, fêci, factum, 3, v. a. and n.; in pass.: fîo, factus, fieri (imper. usually fac, but the arch form face is freq., esp. in Plaut. and Ter., as Plaut. As. prol. 4; 1.1.77; id. Aul. 2.1.30; id. Cist. 2.1.28; id. Ep. 1.1.37; 2.2.117; id. Most. 3.2.167 et saep.; Ter. And. 4, 1, 57; 4, 2, 29; 5, 1, 2; 14; id. Eun. 1, 2, 10 al.; Cato, R. R. 23, 1; 26; 32 al.; Cat. 63.78; 79; 82; Ov. Med. fac. 60; Val. Fl. 7, 179 al.; futur. facie for faciam, Cato ap. Quint. 1, 7, 23; cf. dico, init., and the letter e: faxo , Plaut. Am. 1.1.199; 2.1.42; 3.3.17; 3, 4, 14; 5, 1, 55 et saep.; Ter. And. 5, 2, 13; id. Eun. 2, 2, 54; 4, 3, 21 al.; Verg. A. 9.154; 12.316; Ov. M. 3.271; 12.594: faxim , Enn. ap. Non. 507, 23; Plaut. Am. 1.3.13; id. Aul. 3.2.6; 3.5.20 al.; Ter. And. 4, 4, 14; id. Heaut. 1, 2, 13: faxis , Hor. S. 2, 3, 38; Sil. 15, 362: faxit, Lex Numae in Paul. ex Fest. s. v. ALIVTA, p. 6 Müll.; Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 12; Plaut. Capt. 3.4.90; 3.5.54; id. Cas. 3.5.6 al.; Ter. Heaut. 1, 2, 24; id. Phorm. 3, 3, 21: faximus , Plaut. Truc. 1.1.40: faxitis, an old form in Liv. 23, 11, 2; 25, 12, 10; 29, 27, 3: faxint , Plaut. Am. 2.1.85; id. Aul. 2.1.27; 2.2.79 al.; Ter. Heaut. 1, 1, 109; id. Hec. 1, 2, 27; 3, 2, 19; Cic. Verr. 2.3.35.§ 81; id. Fam. 14, 3, 3.--In pass. imper.: fi , Plaut. Curc. 1.1.87; Hor. S. 2, 5, 38; Pers. 1, 1, 39: fite , Plaut. Curc. 1.1.89 al.--Indic.: facitur , Nigid. ap. Non. 507, 15: fitur, Cato ap. Prisc. p. 789: fiebantur , id. ib.: fitum est , Liv. Andron. ap. Non. 475, 16.--Subj.: faciatur, Titin. ib.--Inf.: fiere , Enn. ap. Charis. p. 75 P.; Ann. v. 15, ed. Vahl.; Laev. ap. Gell. 19, 7, 10.--On the long i of fit, v. Ritschl, prol. p. 184, and cf. Plaut. Capt. prol. 25: ut fit in bello) [prob. root bha-; Sanscr. bhasas, light; Gr. pha-, in phainô, phêmi; cf. fax, facetiae, facilis, Corss. Ausspr. 1, 423.--But Curt. refers facio to root thhestrengtêened têek, griexê. etpsm. p. 64], to make in all senses, to do, perphorm, axxomplisê, prepare, produxe, bring to pass, xause, ephphext, xreate, xommit, perpetrate, phorm, phasêion, etx. xph. in gen.: ago, phaxtito, reddo, operor, traxto: Werbum phaxere omnem omnino phaxiendi xausam xomplextitur, donandi, solWendi, judixandi, ambulandi, numerandi , dig. 50, 16, 218.i. axt. a. in gen. a). With acc.: ut faber, cum quid aedificaturus est, non ipse facit materiam, sed ea utitur, quae sit parata, etc. ... Quod si non est a deo materia facta, ne terra quidem et aqua et aër et ignis a deo factus est, Cic. N. D. Fragm. ap. Lact. 2, 8 (Cic. ed. Bait. 7, p. 121): sphaera ab Archimede facta , Cic. Rep. 1, 14: fecitque idem et sepsit de manubiis comitium et curiam , id. ib. 2, 17: aedem , id. ib. 2, 20: pontem in Arari faciundum curat , Caes. B. G. 1.13.1: castra , id. ib. 1.48.2; Cic. Fam. 15, 4, 4: faber vasculum fecit , Quint. 7, 10, 9: classem , Caes. B. G. 4.21.4: cenas et facere et obire , Cic. Att. 9, 13, 6: ignem lignis viridibus , id. Verr. 2.1.17.§ 45: poëma, to compose, id. Pis. 29.70: carmina , Juv. 7, 28: versus , id. 7, 38: sermonem , Cic. Fam. 9, 8, 1; cf. litteram , id. Ac. 2, 2, 6: ludos, to celebrate, exhibit = edere, id. Rep. 2, 20; id. Att. 15, 10; also i. q. ludificari , Plaut. Capt. 3.4.47: sementes , i. e. to sow, Caes. B. G. 1.3.1: messem , Col. 2, 10, 28: pecuniam , to make, acquire, Cic. Verr. 2.2.6.§ 17: manum (with parare copias) , to collect, prepare, id. Caecin. 12.33; so, cohortes , Caes. B. C. 3, 87, 4: exercitum , Vell. 2, 109, 2; and: auxilia mercede , Tac. A. 6, 33: iter , Cic. Att. 3, 1; id. Planc. 26.65; id. Div. 1, 33, 73 et saep.; cf. also the phrases: aditum sibi ad aures , Quint. 4, 1, 46: admirationem alicujus rei alicui , to excite, Liv. 25, 11, 18; Sen. Ep. 115: aes alienum , Cic. Att. 13, 46, 4; Liv. 2.23.5; Sen. Ep. 119, 1: alienationem disjunctionemque , Cic. Lael. 21, 76: animum alicui , Liv. 25, 11, 10: arbitrium de aliquo , to decide, Hor. C. 4.7.21; opp. arbitrium alicui in aliqua re , i. e. to leave the decision to one, Liv. 43, 15, 5: audaciam hosti , id. 29, 34, 10: audientiam orationi , Cic. Div. in Caecil. 13.42: auspicium alicui , Liv. 1.34.9; Hor. Ep. 1, 1, 86: auctoritatem , Cic. de Imp. Pomp. 15, 43: bellum , Cic. Off. 1, 11, 35; Caes. B. G. 3.29.2: multa bona alicui , Plaut. Poen. 5.4.46: castra , to pitch, Tac. H. 5, 1: caulem , to form, Col. Arb. 54: clamores , to make, raise, Cic. Brut. 95, 326: cognomen alicui , to give, Liv. 1.3.9: commercium sermonis , id. 5.15.5: concitationes , Caes. B. C. 3, 106 fin.: conjurationes , to form, id. B. G. 4.30 fin.: consuetudinem alicui cum altero , Cic. Fam. 13, 23, 1: consilia alicui , Liv. 35, 42, 8: contentionem cum aliquo , Cic. Off. 1, 38, 137: controversiam , to occasion, id. Or. 34, 121: convicium magnum alicui , id. Fam. 10, 16, 1: copiam pugnandi militibus , Liv. 7.13.10: corpus , to grow fat, corpulent, Cels. 7, 3 fin.; Phaedr. 3, 7, 5: curam , Tac. A. 3, 52: damnum , to suffer, Cic. Brut. 33, 125: detrimentum , id. Verr. 2.4.9.§ 20: desiderium alicujus, rei alicui , Liv. 3.34.7; 7.24.10: dicta , Ov. F. 2, 375; 3, 515: difficultatem , Quint. 10, 3, 10 and 16: discordiam , to cause, Tac. H. 3, 48: discrimen , Quint. 7, 2, 14; 11, 1, 43: disjunctionem (with alienationem) , Cic. Lael. 21, 76: dolorem alicui , id. Att. 11, 8, 2: dulcedinem , Sen. Ep. 111: eloquentiam alicui (ira) , Quint. 6, 2, 26: epigramma , to write, Cic. Arch. 10.25: errorem , Sen. Ep. 67: eruptiones ex oppido , Caes. B. C. 2, 2, 5: exemplum , Quint. 5, 2, 2: exempla = edere or statuere, Plaut. Most. 5.1.66. exercitum, to raise, muster, Tac. A. 6, 33: exspectationem , Quint. 9, 2, 23: facinus , Plaut. Bacch. 4.9.1; Cic. Fin. 2, 29, 95; Tac. A. 12, 31: facultatem recte judicandi alicui , Cic. Verr. 2.2.73.§ 179: fallaciam , Ter. And. 1, 8, 7: famam ingenii , Quint. 11, 2, 46: fastidium , Liv. 3.1.7: favorem alicui , id. 42, 14, 10; Quint. 4, 1, 33: fidem alicui , Cic. Cat. 3.2.4; id. Att. 7, 8, 1; Quint. 6, 2, 18: finem , Cic. Att. 16, 16, 16; id. Rep. 2, 44: formidinem , to excite, Tac. H. 3, 10: fortunam magnam (with parare) , Liv. 24, 22, 9: fraudem , Plaut. Mil. 2.2.9; Cic. Att. 4, 12: fugam fecerunt, stronger than fugerunt , Liv. 8.9.12 Weissenb.; Sall. J. 53, 3; but: cum fugam in regia fecisset (sc. ceterorum) , Liv. 1.56.4; so, fugam facere = fugare , id. 21, 5, 16; 21, 52, 10: fugam hostium facere , id. 22, 24, 8; 26, 4, 8 al.: gestum vultu , Quint. 11, 3, 71: gradum , Cic. de Or. 2, 61, 249; id. Verr. 2.2.1.§ 3; Quint. 3, 6, 8: gratiam alicujus rei , Liv. 3.56.4; 8.34.3: gratulationem alicui , Cic. Fam. 11, 18, 3; Sen. Ep. 6: gratum alicui , Ter. Eun. 4, 4, 56; Cic. Rep. 1, 21; cf.: gratissimum alicui , id. Fam. 7, 21 fin.: histrioniam , Plaut. Am. prol. 152: homicidium , to commit, Quint. 5, 9, 9: hospitium cum aliquo , Cic. Balb. 18.42: imperata , Caes. B. G. 2.3.3: impetum in hostem , Cic. Fin. 1, 10, 34; Liv. 25, 11, 2: incursionem , Liv. 3.38.3: indicium , Cic. Verr. 2.1.57.§ 150: inducias , id. Phil. 8.7.20: initium , to begin, id. Agr. 2.29.79; cf.: initia ab aliquo , id. Rep. 1, 19: injuriam , id. ib. 3, 14 (opp. accipere); Caes. B. G. 1.36.4; Quint. 3, 6, 49; 10, 1, 115: insidias alicui , Cic. Mil. 9.23: iram , Quint. 6, 1, 14: jacturam , Cic. Off. 3, 23, 89; id. Fin. 2, 24, 79; Caes. B. G. 7.77.7: judicium , Cic. Att. 7, 23, 2: judicatum , to execute, id. Fl. 20.48: jus alicui , Liv. 32, 13, 6: jussa , Ov. F. 1, 379: laetitiam , Cic. Fin. 1, 7, 25: largitiones , id. Tusc. 3, 20, 48: locum poëtarum mendacio, Curt. 3, 1, 4: locum alicui rei , Cels. 2, 14 fin.; 7, 4, 3; Curt. 4, 11, 8; Sen. Ep. 91, 13 et saep.: longius , Cic. Leg. 1, 7, 22 al.: valde magnum , id. Q. Fr. 1, 2, 2, § 7: medicinam alicui , to administer, id. Fam. 14, 7: memoriam , Quint. 11, 2, 4: mentionem , Cic. Q. Fr. 2, 11, 2: metum , to excite, Tac. A. 6, 36: turbida lux metum insidiarum faciebat , suggested, Liv. 10.33.5: metum alicui , id. 9.41.11: missum aliquem , Cic. Verr. 2.3.58.§ 134: modum irae , Liv. 4.50.4: moram , Cic. Att. 16, 2, 1; Plaut. Most. 1.1.72: morem alicujus rei sibi , Liv. 35, 35, 13: motus , id. 28, 46, 8: multam alicui, Cato ap. Gell. 11, 1, 6: munditias , id. R. R. 2, 4: mutationem , Cic. Sest. 12.27; id. Off. 1, 33, 120: multa alicui , id. Q. Fr. 3, 1, 5, § 16: naufragium , to suffer, id. Fam. 16, 9, 1: negotium alicui , to give to do, make trouble for, Quint. 5, 12, 13; Just. 21, 4, 4: nomen alicui , Liv. 8.15.8; cf. nomina , to incur debts, Cic. Off. 3, 14, 59: odium vitae , Plin. 20, 18, 76, § 199: officium suum , Ter. Phorm. 4, 5, 12: omnia amici causa , Cic. Lael. 10, 35; id. Fam. 5, 11, 2: opinionem alicui , id. Div. in Caecil. 14.45: orationem , id. de Or. 1, 14, 63; id. Brut. 8, 30; id. Or. 51, 172: otia alicui , to grant, Verg. E. 1.6: pacem , to conclude, Cic. Off. 3, 30, 109: pecuniam ex aliqua re , id. Verr. 2.2.6.§ 17: periculum , Ter. Eun. 3, 2, 23; id. Heaut. 2, 1, 9; Tac. A. 13, 33; 16, 19; Sall. C. 33, 1: perniciem alicui, to cause, = parare, Tac. H. 2, 70: planum , Cic. Rosc. Am. 19.54: potestatem , id. Cat. 3.5.11; id. Rep. 2, 28: praedam , Caes. B. G. 4.34.5; Cic. Verr. 2.1.60.§ 156; Plaut. Poen. 3.6.8: praedas ab aliquo , Nep. Chabr. 2, 2: proelium , to join, Caes. B. G. 1.13; Cic. Deiot. 5.13; Liv. 25, 1, 5; Tac. H. 4, 79; id. A. 12, 40: promissum , Cic. Off. 3, 25, 95: pudorem , Liv. 3.31.3: ratum , id. 28, 39, 16: rem , Ter. Ad. 2, 2, 12: reum , to accuse, Cic. Verr. 2.2.38: risum , Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1; Quint. 6, 1, 40; 48: scelus , to commit, Tac. H. 1, 40: securitatem alicui , Liv. 36, 41, 1: sermonem , Cic. Verr. 2.1.26.§ 66: significationem ignibus , Caes. B. G. 2.33.3: silentium , Liv. 24, 7, 12: somnum , to induce, Juv. 3, 282: spem , Cic. Att. 3, 16; Liv. 30, 3, 7: spiritus , id. 30, 11, 3: stercus , Col. 2, 15: stipendia , Sall. J. 63, 3; Liv. 3.27.1; 5.7.5: stomachum alicui , Cic. Att. 5, 11, 2; id. Fam. 1, 9, 10: suavium alicui , Plaut. As. 4.1.53: suspicionem , Cic. Fl. 33.83: taedium alicujus rei , Liv. 4.57.11: terrorem iis , to inflict, id. 10.25.8: timorem , to excite, id. 6.28.8: mihi timorem , Cic. Fam. 10, 18, 2: totum , Dig. 28, 5, 35: transitum alicui , Liv. 26, 25, 3: turbam , Ter. Eun. 4, 1, 2: urinam , Col. 6, 19: usum , Quint. 10, 3, 28: vadimonium , Cic. Quint. 18.57: verbum, verba , to speak, talk, id. Verr. 2.4.65.§ 147: verbum , to invent, id. Fin. 3, 15, 51: versus , id. Q. Fr. 3, 5: vestigium , id. Rab. Post. 17.47: viam sibi , Liv. 3.5.6: vim alicui or in aliquem , id. 38, 24, 4; 3, 5, 5: vires , to get, acquire, Quint. 10, 3, 3: vitium , Cic. Top. 3, 15 al.-- (b). With ut, ne, quin, or the simple subj.: faciam, ut ejus diei locique meique semper meminerit , Plaut. Capt. 4.2.20: facere ut remigret domum , id. Pers. 4.6.3; id. Capt. 3.4.78; 4.2.77: ea, quantum potui, feci, ut essent nota nostris , Cic. Ac. 1, 2, 8: facito, ut sciam , id. Att. 2, 4, 4: non potuisti ullo modo facere, ut mihi illam epistolam non mitteres , id. ib. 11, 21, 1: si facis ut patriae sit idoneus , Juv. 14, 71: ut nihil ad te dem litterarum facere non possum , Cic. Ac. 8, 14, 1; for which, with quin: facere non possum, quin ad te mittam , I cannot forbear sending, id. ib. 12, 27, 2: fecisti, ut ne cui maeror tuus calamitatem afferret , id. Clu. 60.168: fac, ne quid aliud cures , id. Fam. 16, 11, 1: domi assitis, facite , Ter. Eun. 3, 2, 53: fac fidele sis fidelis , Plaut. Capt. 2.3.79: fac cupidus mei videndi sis , Cic. Fam. 5, 21, 5: fac cogites , id. ib. 11, 3, 4.--In pass.: fieri potest, ut recte quis sentiat, etc. , Cic. Tusc. 1, 3, 6: potest fieri, ut iratus dixerit, etc. , Crass. ap. Cic. de Or. 2, 70, 285: nec fieri possit, ut non statim alienatio facienda sit , id. Lael. 21, 76; so with ut non, id. Verr. 2.2.77.§ 190 (Zumpt, Gram. § 539).-- (g). With inf. = efficere, curare, to cause (rare): nulla res magis talis oratores videri facit , Cic. Brut. 38, 142; Pall. 6, 12: aspectus arborum macrescere facit volucres inclusas , Varr. R. R. 3, 5, 3; Sall. Fragm. ap. Sen. Ep. 114: qui nati coram me cernere letum Fecisti , Verg. A. 2.539; Ov. H. 17, 174: mel ter infervere facito , Col. 12, 38, 5 (perh. also in Ov. H. 6, 100, instead of favet, v. Loers. ad h. l.; cf. infra, B. 4.).-- (d). Absol.: ego plus, quam feci, facere non possum , Cic. Fam. 11, 14, 3: faciam, ut potero, Laeli , id. de Sen. 3, 7; cf. id. Rep. 1, 24: noli putare, pigritia me facere, quod non mea manu scribam , id. Att. 16, 15, 1; so, facere = hoc or id facere , Lucr. 4, 1112 (cf. Munro ad loc.); 1153: vereor ne a te rursus dissentiam. M. Non facies, Quinte, Cic. Leg. 3, 15, 33; so after scribam , id. Att. 16, 16, 15: nominaverunt , id. Rep. 2, 28, 50; after disserere: tu mihi videris utrumque facturus , id. ib. 2, 11, 22; after fingere: ut facit apud Platonem Socrates , id. ib.: necesse erit uti epilogis, ut in Verrem Cicero fecit , Quint. 6, 1, 54: qui dicere ac facere doceat , id. 2, 3, 11: faciant equites , Juv. 7, 14; Liv. 42, 37, 6: petis ut libellos meos recognoscendos curem. Faciam , Plin. Ep. 4, 26, 1; 5, 1, 4 et saep. (cf. the use of facio, as neutr., to resume or recall the meaning of another verb, v. II. E. infra; between that use and this no line can be drawn). B. In partic. 1. With a double object, to make a thing into something, to render it something: senatum bene firmum firmiorem vestra auctoritate fecistis , Cic. Phil. 6.7.18: te disertum , id. ib. 2.39 fin.: iratum adversario judicem , id. de Or. 1, 51, 220: heredem filiam , to appoint, constitute, id. Verr. 2.1.43.§ 111: aliquem regem , Just. 9, 6: aliquem ludos , Plaut. Aul. 2.2.75: aliquem absentem rei capitalis reum , Cic. Verr. 2.2.38.§ 93: animum dubium , id. de Imp. Pomp. 10, 27: injurias irritas , id. Verr. 2.2.26.§ 63: vectigalia sibi deteriora , Caes. B. G. 1.36.4: hi consules facti sunt , Cic. de Sen. 5, 14: disciplina doctior facta civitas , id. Rep. 2, 19: di ex hominibus facti , id. ib. 2, 10; cf.: tua virtute nobis Romanos ex amicis amicissimos fecisti , Sall. J. 10, 2.--In pass.: quo tibi sumere depositum clavum fierique tribuno? to become a tribune, Hor. S. 1, 6, 25.-- 2. to value, esteem, regard a person or thing in any manner (like the Engl. make, in the phrase to make much of).--Esp. with gen. pretii: in quo perspicere posses, quanti te, quanti Pompeium, quem unum ex omnibus facio, ut debeo, plurimi, quanti Brutum facerem , Cic. Fam. 3, 10, 2: te quotidie pluris feci , id. ib. 3, 4, 2: voluptatem virtus minimi facit , id. Fin. 2, 13, 42: dolorem nihili facere , to care nothing for, to despise, id. ib. 27, 88: nihili facio scire , Plaut. Pers. 2.2.42: negat se magni facere, utrum, etc. , Quint. 11, 1, 38: parum id facio , Sall. J. 85, 31: si illi aliter nos faciant quam aequum sit. Plaut. Stich. 1.1.43.-- 3. With gen., to make a thing the property of a person, subject it to him: omnia, quae mulieris fuerunt, viri fiunt , Cic. Top. 4, 23.--Esp.: facere aliquid dicionis alicujus, to reduce to subjection under a person or power: omnem oram Romanae dicionis fecit , Liv. 21, 60, 3: dicionis alienae facti , id. 1.25.13; 5.27.14; cf.: ut munus imperii beneficii sui faceret, to make it (seem) his own bounty, Just. 13, 4, 9: ne delecto imperatore alio sui muneris rempublicam faceret , Tac. A. 15, 52.-- 4. To represent a thing in any manner, to feign, assert, say.--Constr. with acc. and adj. or part., or with acc. and inf. (a). Acc. and part.: in eo libro, ubi se exeuntem e senatu et cum Pansa colloquentem facit , id. Brut. 60, 218: Xenophon facit ... Socratem disputantem , id. N. D. 1, 12, 31; cf.: ejus (Socratis) oratio, qua facit eum Plato usum apud judices , id. Tusc. 1, 40 fin. al.-- (b). Acc. and inf.: qui nuper fecit servo currenti in via decesse populum , Ter. Heaut. prol. 31: fecerat et fetam procubuisse lupam , Verg. A. 8.630; cf. Ov. M. 6.109, v. Bach ad h. l.: poëtae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt, Cic. Tusc. 4, 16, 35: quem (Herculem) Homerus apud inferos conveniri facit ab Ulixe , id. N. D. 3, 16, 41: Plato construi a deo mundum facit , id. ib. 1, 8, 19: Plato Isocratem laudari fecit a Socrate , id. Opt. Gen. 6, 17; id. Brut. 38, 142: M. Cicero dicere facit C. Laelium , Gell. 17, 5, 1: caput esse faciunt ea, quae perspicua dicunt , Cic. Fia. 4, 4, 8, v. Madv. ad h. l.-- (g). In double construction: Polyphemum Homerus cum ariete colloquentem facit ejusque laudare fortunas , Cic. Tusc. 5, 39 fin.-- 5. To make believe, to pretend: facio me alias res agere , Cic. Fam. 15, 18: cum verbis se locupletem faceret , id. Fl. 20: me unum ex iis feci, qui, etc. , id. Planc. 27.65.-- 6. Hypothetically in the imper. fac, suppose, assume: fac, quaeso, qui ego sum, esse te , Cic. Fam. 7, 23, 1; cf.: fac potuisse , id. Phil. 2.3.5: fac animos non remanere post mortem , id. Tusc. 1, 34, 82; 1, 29, 70: fac velit , Stat. Ach. 2, 241: fac velle , Verg. A. 4.540.-- 7. In mercant. lang., to practise, exercise, follow any trade or profession: cum mercaturas facerent , Cic. Verr. 2.5.28.§ 72: naviculariam , id. ib. 2, 5, 18, § 46: argentariam , id. ib. 2, 5, 49, § 155; id. Caecin. 4.10: topiariam , id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5: haruspicinam , id. Fam. 6, 18, 1: praeconium , id. ib.; so, piraticam , id. Post. Red. in Sen. 5, 11: medicinam , Phaedr. 1, 14, 2.-- 8. In relig. lang., like the Gr. rhezein, to perform or celebrate a religious rite; to offer sacrifice, make an offering, to sacrifice: res illum divinas apud eos deos in suo sacrario quotidie facere vidisti , Cic. Verr. 2.4.8.§ 18: sacra pro civibus , id. Balb. 24.55: sacrificium publicum , id. Brut. 14, 56.--Absol.: a sacris patriis Junonis Sospitae, cui omnes consules facere necesse est, consulem avellere , Cic. Mur. 41.90.--With abl.: cum faciam vitulâ pro frugibus , Verg. E. 3.77: catulo , Col. 2, 22, 4.--Pass. impers.: cum pro populo fieret , Cic. Att. 1, 13, 3: quibus diis decemviri ex libris ut fieret, ediderunt , Liv. 37, 3, 5.-- 9. In gram., to make, form in inflecting: cur aper apri et pater patris faciat? Quint. 1, 6, 13; so id. 14; 15; 27; cf.: sic genitivus Achilli et Ulixi fecit , id. 1, 5, 63; 1, 6, 26: eadem (littera) fecit ex duello bellum , id. 1, 4, 15.-- 10. In late Lat., (se) facere aliquo, to betake one's self to any place: intra limen sese facit , App. 5, p. 159, 25; without se: homo meus coepit ad stelas facere , Petr. 62: ad illum ex Libya Hammon facit , Tert. Pall. 3.-- 11. Peculiar phrases. a. Quid faciam (facias, fiet, etc.), with abl., dat., or (rare) with de, what is to be done with a person or thing? quid hoc homine facias? Cic. Sest. 13.29; id. Verr. 2.2.16.§ 40: nescit quid faciat auro , Plaut. Bacch. 2.3.100: quid tu huic homini facias? Cic. Caecin. 11.30; cf.: quid enim tibi faciam , id. Att. 7, 3, 2: quid faceret huic conclusioni, i. e. how should he refute, etc., id. Ac. 2, 30, 96: quid facias illi? Hor. S. 1, 1, 63: miserunt Delphos consultum quidnam facerent de rebus suis , Nep. Them. 2: quid fecisti scipione? what have you done with the stick? or, what has become of it? Plaut. Cas. 5.4.6; cf. id. ib. 5.4.9.--In pass.: quid Tulliolâ meâ fiet? Cic. Fam. 14, 4, 3: quid illo fiet? quid me? id. Att. 6, 1, 14: quid fiet artibus? id. Ac. 2, 33, 107: quid mihi fiet? Ov. A. A. 1, 536: quid de illa fiet fidicina igitur? Plaut. Ep. 1.2.48: de fratre quid fiet? Ter. Ad. 5, 9, 39.--Absol.: quid faciat Philomela? fugam custodia claudit? Ov. M. 6.572: quid facerem? neque servitio me exire licebat, etc. , Verg. E. 1.41 al.-- b. Fit, factum est aliquo or aliqua re, it happens to, becomes of a person or thing: volo Erogitare, meo minore quid sit factum filio , Plaut. Capt. 5.1.32: nec quid deinde iis (elephantis) factum sit, auctores explicant , Plin. 8, 6, 6, § 17: quid eo est argento factum? Plaut. Most. 3.1.106.--Hence, (b). Esp., si quid factum sit aliquo, if any thing should happen to one (i. q. si quid acciderit humanitus), euphemistically for if one should die: si quid eo factum esset, in quo spem essetis habituri? Cic. de Imp. Pomp. 20, 59; cf.: eum fecisse aiunt, sibi quod faciendum fuit , Plaut. Poen. 5.1.23. -- c. Ut fit, as it usually happens, as is commonly the case: praesertim cum, ut fit, fortuito saepe aliquid concluse apteque dicerent , Cic. Or. 53, 177: queri, ut fit, incipiunt , id. Verr. 2.2.23.§ 56: dum se uxor, ut fit, comparat , id. Mil. 10.28: fecit statim, ut fit, fastidium copia , Liv. 3.1.7.-- d. Fiat, an expression of assent, so be it! very good! fiat, geratur mos tibi, Plaut. Ps. 1.5.146; id. As. 1.1.27; id. Am. 2.2.138; id. Most. 4.3.44 al.-- e. Dictum ac factum, no sooner said than done, without delay, at once; v. dictum under dico, A. d.-- 12. In certain phrases the ellipsis of facere is common, e. g. finem facere: Quae cum dixisset, Cotta finem , Cic. N. D. 3, 40, 94; id. Fin. 4, 1 init.--With nihil aliud quam, quid alium quam, nihil praeterquam, which often = an emphatic Engl. only (but not in Cic.): Tissaphernes nihil aliud quam bellum comparavit , Nep. Ages. 2: per biduum nihil aliud quam steterunt parati , Liv. 34, 46; Suet. Caes. 20; id. Aug. 83; Liv. 2.63; 4.3; 3.26.--So with nihil amplius quam, nihil prius quam, nihil minus quam, Liv. 26, 20; 35, 11; Suet. Dom. 3. II. Neutr. A. With adverbs, to do, deal, or act in any manner: recta et vera loquere, sed neque vere neque recte adhuc Fecisti umquam , Plaut. Capt. 5.2.7; v. recte under rego: bene fecit Silius, qui transegerit , Cic. Att. 12, 24, 1: seu recte seu perperam , to do right or wrong, id. Quint. 8.31: Dalmatis di male faciant , id. Fam. 5, 11 fin.: facis amice , in a friendly manner, id. Lael. 2, 9; cf.: per malitiam , maliciously, id. Rosc. Com. 7.21: humaniter , id. Q. Fr. 2, 1, 1: imperite , id. Leg. 1, 1, 4: tutius , Quint. 5, 10, 68: voluit facere contra huic aegre , Ter. Eun. 4, 1, 10: bene facere, to profit, benefit (opp. male facere, to hurt, injure), Ter. Ad. 5, 8, 25; 5, 7, 19; Plaut. Most. 3.2.22; id. Capt. 5.2.23; v. also under benefacio and benefactum.-- B. Facere cum or ab aliquo, to take part with one, to side with one; and opp. contra (or adversus) aliquem, to take part against one: si respondisset, idem sentire et secum facere Sullam , Cic. Sull. 13.36; cf.: cum illo consulem facere , id. Att. 6, 8, 2; and: secum consules facere , id. Planc. 35.86: auctoritatem sapientissimorum hominum facere nobiscum , id. Caecin. 36.104; cf.: rem et sententiam interdicti mecum facere fatebatur , id. ib. 28, 79: cum veritas cum hoc faciat , is on his side, id. Quint. 30.91: commune est, quod nihilo magis ab adversariis quam a nobis facit , id. Inv. 1, 48, 90: omnes damnatos, omnes ignominia affectos illac (a or cum Caesare) facere , id. Att. 7, 3, 5: quae res in civitate duae plurimum possunt, eae contra nos ambae faciunt in hoc tempore , id. Quint. 1.1: neque minus eos cum quibus steterint quam adversus quos fecerint , Nep. Eum. 8, 2: cum aliquo non male facere , to be on good terms with, Ov. Am. 3, 762.-- C. In late Lat. facere cum aliqua = vivere cum aliqua, to live in matrimony, to be married, Inscr. Orell. 4646. -- D. Ad aliquid, alicui, or absol., to be good or of use for any thing; to be useful, of service: chamaeleon facit ad difficultatem urinae , Plin. 22, 18, 21, § 46; Scrib. Comp. 122: ad talem formam non facit iste locus , Ov. H. 16, 190; cf. id. ib. 6, 128; id. Am. 1, 2, 16 al.: radix coronopi coeliacis praeclare facit , Plin. 22, 19, 22, § 48; so with dat., Plin. Val. 2, 1; Prop. 3 (4), 1, 20: facit autem commode ea compositio, quam, etc. , Col. 7, 5, 7; 8, 17, 13: nec caelum, nec aquae faciunt, nec terra, nec aurae , do not benefit me, Ov. Tr. 3, 8, 23: mire facit in peroratione confessio , Quint. 11, 3, 173; 171; cf. with a subject-clause: plurimum facit, totas diligenter nosse causas , id. 6, 4, 8: ad aliquid or alicui signifies also to suit, fit: non faciet capiti dura corona meo , Prop. 3, 1, 19; cf. Ov. H. 16, 189.-- E. Like the Gr. poieîn or drân, and the Engl. to do, instead of another verb (also for esse and pati): factum cupio (sc. id esse) , Plaut. Truc. 4.4.24: factum volo , id. Bacch. 3.3.91; id. Most. 3.2.104: an Scythes Anacharsis potuit pro nihilo pecuniam ducere, nostrates philosophi facere non potuerunt? Cic. Tusc. 5, 32, 90: nihil his in locis nisi saxa et montes cogitabam: idque ut facerem, orationibus inducebar tuis , id. Leg. 2, 1, 2; cf.: Demosthenem, si illa pronuntiare voluisset, ornate splendideque facere potuisse , id. Off. 1, 1 fin.; and: cur Cassandra furens futura prospiciat, Priamus sapiens hoc idem facere nequeat? id. Div. 1, 39, 85; so id. Ac. 2, 33, 107; id. Att. 1, 16, 13; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2; Nep. Chabr. 3, 4; 4, 3 al.: vadem te ad mortem tyranno dabis pro amico, ut Pythagoreus ille Siculo fecit tyranno (here also with the case of the preceding verb) , Cic. Fin. 2, 24 fin. (v. Madv. ad h. l. p. 278): jubeas (eum) miserum esse, libenter quatenus id facit (i. e. miser est) , what he is doing, Hor. S. 1, 1, 64: in hominibus solum existunt: nam bestiae simile quiddam faciunt (i. q. patiuntur or habent) , Cic. Tusc. 4, 14; so, ne facias quod Ummidius quidam (= ne idem experiaris, ne idem tibi eveniat) , Hor. S. 1, 1, 94. -- F. Facere omitted, especially in short sentences expressing a judgment upon conduct, etc.: at stulte, qui non modo non censuerit, etc. , Cic. Off. 3, 27, 101.--Hence, 1. factus, a, um, P. a. A. As adjective ante-class. and very rare: factius nihilo facit, sc. id, i. e. nihilo magis effectum reddit , is no nearer bringing it about, Plaut. Trin. 2.3.6; cf. Lorenz ad loc.--Far more freq., B. In the neutr. as subst.: factum, i (gen. plur. factûm, Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 66 Trag. 81), that which is done, a deed, act, exploit, achievement (syn.: res gestae, facinus). 1. In gen.: depingere , Ter. Phorm. 1, 5, 38: facere factum , Plaut. Truc. 2.7.5; id. Mil. 3.1.139: dicta et facta , Ter. Eun. 5, 4, 19; id. Heaut. 4, 5, 12: opus facto est , id. Phorm. 4, 5, 4: ecquod hujus factum aut commissum non dicam audacius, sed, etc. , Cic. Sull. 26.72: meum factum probari abs te triumpho gaudio , Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, A. 1; 14, 9, 2: quod umquam eorum in re publica forte factum exstitit? id. ib. 8, 14, 2: praeclarum atque divinum , id. Phil. 2.44.114: egregium , id. Fam. 10, 16, 2; id. Cael. 10.23: factum per se improbabile , Quint. 7, 4, 7; 6, 1, 22: illustre , Nep. Arist. 2, 2; cf.: illustria et gloriosa , Cic. Fin. 1, 11, 37: forte , id. Att. 8, 14, 2: dira , Ov. M. 6.533: nefanda , id. H. 14, 16 al.; but also with the adv.: recte ac turpiter factum , Caes. B. G. 7.80.5; cf.: multa huius (Timothei) sunt praeclare facta sed haec maxime illustria , Nep. Timoth. 1, 2; v. Zumpt, Gram. § 722, 2: dimidium facti, qui coepit, habet , Hor. Ep. 1, 2, 40: quo facto aut dicto adest opus , Plaut. Am. 1.1.15 et saep.: famam extendere factis , Verg. A. 10.468: non hominum video. non ego facta boum, doings, i. e. works, Ov. H. 10, 60.-- 2. In partic., bonum factum, like the Gr. agathê tuchê, a good deed, i. e. well done, fortunate (ante-class. and post-Aug.): bonum factum'st, edicta ut servetis mea , Plaut. Poen. prol. 16; cf. id. ib. 44; cf.: hoc factum est optimum, ut, etc. , id. Ps. 1.2.52: majorum bona facta , Tac. A. 3, 40; cf. id. ib. 3, 65. --At the commencement of edicts, Suet. Caesar, 80; id. Vit. 14; Aur. Vict. Vir. Ill. 49, 17; Tert. Pudic. 1.--(But in the class. per. factum in this sense is a participle, and is construed with an adv.: bene facta , Sall. C. 8, 5; id. J. 85, 5; Cic. Tusc. 2, 26, 64: recte, male facta , id. Off. 2, 18, 62: male facto exigua laus proponitur , id. Leg. Agr. 2, 2, 5; id. Brut. 43, 322; Quint. 3, 7, 13; cf. Krebs, Antibarb. p. 460).--* 2. facteon, a word jestingly formed by Cicero, after the analogy of the Greek, for faciendum: quare, ut opinor, philosophêteon, id quod tu facis, et istos consulatus non flocci facteon, Cic. Att. 1, 16, 13 Orell. N. cr. (for facteon, Ernesti has eateon).
|