| Lewis & Short Latin Dictionary
| Corpus | Words | Max. Inst. | Freq./10K | Min. Inst. | Freq./10K |
| Latin Texts | 3405121 | 8608 | 25.28 | 7482 | 21.97 |
| Click on a number in the Max. Inst. column to search for this word in that group of texts. | Click on a number in the Freq./10K column for a more detailed frequency table. |
Multiple entries for this lemma:
do, dedi, datum, dare (also in a longer form, danunt = dant, Pac., Naev., and Caecil. ap. Non. 97, 14 sq.; Plaut. Most. 1.2.48; id. Ps. 3.1.1 et saep.; cf. Paul. ex Fest. p. 68, 12 Müll.--Subj.: duim = dem , Plaut. Aul. 4.6.6; Ter. Heaut. 1, 1, 38: duis , Plaut. Capt. 2.2.81; id. Men. 2.1.42: duas = des , id. Merc. 2.3.67; id. Rud. 5.3.12; an old formula in Liv. 10.19: duit , Plaut. As. 2.4.54; id. Aul. 1.1.23; an old formula in Liv. 22, 10 init.: duint , Plaut. Most. 3.1.126; id. Ps. 4.1.25; id. Trin. 2.4.35; Ter. And. 4, 1, 43; id. Phorm. 3, 2, 34 al.--Imper.: DVITOR , XII. Tab. ap. Plin. 21, 3, 5 ex conject.--Inf.: DASI = dari, acc. to Paul. ex Fest. p. 68, 13 Müll.: dane = dasne , Plaut. Truc. 2.4.22.--The pres. pass., first pers., dor, does not occur), v. a. [Sanscr. dâ, da-dâ-mi, give; Gr. di-dô-mi, dôtêr, dosis; cf.: dos, donum, damnum], to give; and hence, with the greatest variety of application, passing over into the senses of its compounds, derivatives, and synonyms (edere, tradere, dedere; reddere, donare, largiri, concedere, exhibere, porrigere, praestare, impertire, suppeditare, ministrare, subministrare, praebere, tribuere, offerre, etc.), as, to give away, grant, concede, allow, permit; give up, yield, resign; bestow, present, confer, furnish, afford; offer, etc. (very freq.).I. In gen.: eam carnem victoribus danunt , Naev. ap. Non. l. l.: ea dona, quae illic Amphitruoni sunt data, Plaut. Am. prol. 138; cf.: patera, quae dono mi illic data'st , id. ib. 1.3.36: dandis recipiendisque meritis , Cic. Lael. 8; cf.: ut par sit ratio acceptorum et datorum , id. ib. 16, 58: ut obsides accipere non dare consuerint , Caes. B. G. 1.4 fin.: obsides , id. ib. 1.19.1; 1, 31, 7 et saep.: patriam (sc. mundum) dii nobis communem secum dederunt , Cic. Rep. 1, 13: hominibus animus datus est ex illis sempiternis ignibus , id. ib. 6, 15; cf. ib. 6, 17: ea dant magistratus magis, quae etiamsi nolint, danda sint , id. ib. 1, 31; cf. imperia , id. ib. 1, 44: centuria, ad summum usum urbis fabris tignariis data , id. ib. 2, 22: Lycurgus agros locupletium plebi, ut servitio, colendos dedit , id. ib. 3, 9 fin.: ei filiam suam in matrimonium dat , Caes. B. G. 1.3.5: litteras ad te numquam habui cui darem, quin dederim , Cic. Fam. 12, 19: litteras (ad aliquem), to write to one, saep.; cf. id. Att. 5, 11; and in the same signif.: aliquid ad aliquem , id. ib. 10, 8 fin.: litteras alicui, said of the writer , to give one a letter to deliver, id. ib. 5, 15 fin.; of the bearer, rarely , to deliver a letter to one, id. ib. 5, 4 init.: colloquium dare, to join in a conference, converse (poet.), Lucr. 4, 598 (Lachm.; al. videmus): colloquiumque sua fretus ab urbe dedit , parley, challenge, Prop. 5, 10, 32: dare poenas , to give satisfaction, to suffer punishment, Sall. C. 18: alicui poenas dare , to make atonement to any one; to suffer for any thing, Ov. M. 6.544; Sall. C. 51, 31; v. poena: decus sibi datum esse justitia regis existimabant , Cic. Rep. 1, 41: quoniam me quodammodo invitas et tui spem das , id. ib. 1, 10: dabant hae feriae tibi opportunam sane facultatem ad explicandas tuas litteras , id. ib. 1, 9; cf.: ansas alicui ad reprehendendum , id. Lael. 16, 59: multas causas suspicionum offensionumque , id. ib. 24: facultatem per provinciam itineris faciundi , Caes. B. G. 1.7.5; for which: iter alicui per provinciam , id. ib. 1.8.3; Liv. 8.5; 21.20 al.: modicam libertatem populo , Cic. Rep. 2, 31: consilium , id. Lael. 13: praecepta , id. ib. 4 fin.: tempus alicui, ut, etc. , id. Rep. 1, 3: inter se fidem et jusjurandum , Caes. B. G. 1.3 fin.: operam , to bestow labor and pains on any thing, Cic. de Or. 1, 55: operam virtuti , id. Lael. 22, 84; also: operam, ne , id. ib. 21, 78: veniam amicitiae , id. ib. 17: vela (ventis) , to set sail, id. de Or. 2, 44, 187: dextra vela dare , to steer towards the right, Ov. 3, 640: me librum L. Cossinio ad te perferendum dedisse , Cic. Att. 2, 1: sin homo amens diripiendam urbem daturus est , id. Fam. 14, 14 et saep.: ita dat se res, so it is circumstanced, so it is, Poëta ap. Cic. N. D. 2, 26; cf.: prout tempus ac res se daret , Liv. 28, 5 et saep.-- Impers.: sic datur, so it goes, such is fate, i. e. you have your reward, Plaut. Truc. 4.8.4; id. Ps. 1.2.22; id. Men. 4.2.40; 64; id. Stich. 5.6.5.--Part. perf. sometimes (mostly in poets) subst.: data, ôrum, n., gifts, presents, Plaut. Ps. 1.3.72; Prop. 3, 15, 6 (4, 14, 6 M.); Ov. M. 6.363 (but not in Cic. Clu. 24.66, where dona data belong together, as in the archaic formula in Liv. 22, 10 init.: DATVM DONVM DVIT, P. R. Q.).-- Prov.: dantur opes nulli nunc nisi divitibus , Mart. 5, 81, 2; cf.: dat census honores , Ov. F. 1, 217.-- (b). Poet. with inf.: da mihi frui perpetuâ virginitate , allow me, Ov. M. 1.486; id. ib. 8.350: di tibi dent captâ classem reducere Trojâ , Hor. S. 2, 3, 191; so id. ib. 1, 4, 39; id. Ep. 1, 16, 61; id. A. P. 323 et saep.-- (g). With ne: da, femina ne sim , Ov. M. 12.202. II. In partic. A. In milit. lang. 1. Nomina, to enroll one's self for military service, to enlist, Cic. Phil. 7.4.13; Liv. 2.24; 5.10; cf. transf. beyond the military sphere , Plaut. Ps. 4.6.38.-- 2. Manus (lit., as a prisoner of war, to stretch forth the hands to be fettered; cf. Cic. Lael. 26, 99; hence) , to yield, surrender, Nep. Ham. 1, 4; and more freq. transf. beyond the milit. sphere , to yield, acquiesce, Plaut. Pers. 5.2.72; Cic. Lael. 26, 99; id. Att. 2, 22, 2; Caes. B. G. 5.31.3; Ov. H. 4, 14; id. F. 3, 688; Verg. A. 11.568; Hor. Epod. 17, 1 al.-- 3. Terga, for the usual vertere terga; v. tergum.-- B. To grant, consent, permit. 1. Esp. in jurid. lang.: DO, DICO, ADDICO, the words employed by the praetor in the execution of his office; viz. DO in the granting of judges, actions, exceptions, etc.; DICO in pronouncing sentence of judgment; ADDICO in adjudging the property in dispute to one or the other party; cf. Varr. L. L. 6, § 30 Müll.; hence called tria verba , Ov. F. 1, 47.-- 2. Datur, it is permitted, allowed, granted; with subj. clause: quaesitis diu terris, ubi sistere detur , Ov. M. 1.307: interim tamen recedere sensim datur , Quint. 11, 3, 127: ex quo intellegi datur, etc. , Lact. 5, 20, 11.-- C. In philos. lang., to grant a proposition: in geometria prima si dederis, danda sunt omnia: dato hoc, dandum erit illud (followed by concede, etc.) , Cic. Fin. 5, 28, 83; id. Tusc. 1, 11, 25; id. Inv. 1, 31 fin.-- D. Designating the limit, to put, place, carry somewhere; and with se, to betake one's self somewhere: tum genu ad terram dabo , to throw, Plaut. Capt. 4.2.17; cf.: aliquem ad terram , Liv. 31, 37; Flor. 4, 2 fin.: me haec deambulatio ad languorem dedit! has fatigued me, Ter. Heaut. 4, 6, 3: hanc mihi in manum dat , id. And. 1, 5, 62: praecipitem me in pistrinum dabit , id. ib. 1, 3, 9: hostes in fugam , Caes. B. G. 5.51 fin.: hostem in conspectum , to bring to view, Liv. 3.69 fin.: aliquem in vincula , to cast into prison, Flor. 3, 10, 18; cf.: arma in profluentes , id. 4, 12, 9: aliquem usque Sicanium fretum , Val. Fl. 2, 28: aliquem leto , to put to death, to kill, Phaedr. 1, 22, 9: se in viam , to set out on a journey, Cic. Fam. 14, 12: sese in fugam , id. Verr. 2.4.43 fin.; cf.: se fugae , id. Att. 7, 23, 2: Socrates, quam se cumque in partem dedisset, omnium fuit facile princeps , id. de Or. 3, 16, 60 et saep.-- E. Designating the effect, to cause, make, bring about, inflict, impose: qui dederit damnum aut malum , Ter. And. 1, 1, 116: nec consulto alteri damnum dari sine dolo malo potest , Cic. Tull. 14.34; 16.39; cf.: malum dare , id. N. D. 1, 44, 122: hoc quî occultari facilius credas dabo , Ter. Hec. 5, 4, 29: inania duro vulnera dat ferro , Ov. M. 3.84: morsus , Prop. 5, 5, 39; cf.: motus dare , to impart motion, Lucr. 1, 819 al. (but motus dare, to make motion, to move, be moved, id. 2, 311): stragem , id. 1, 288: equitum ruinas , to overthrow, id. 5, 1329.--With part. fut. pass.: pectora tristitiae dissolvenda dedit , caused to be delivered from sadness, Tib. 1, 7, 40.-- Prov.: dant animos vina , Ov. M. 12.242. -- F. Aliquid alicui, to do any thing for the sake of another; to please or humor another; to give up, sacrifice any thing to another (for the more usual condonare): da hoc illi mortuae, da ceteris amicis ac familiaribus, da patriae , Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5 fin.: aliquid auribus alicujus, Trebon. ib. 12, 16: Caere hospitio Vestalium cultisque diis , Liv. 7.20: plus stomacho quam consilio , Quint. 10, 1, 117 et saep.: ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo , i. e. forgive him, for the sake of the people, Cic. Lig. 12.37: dabat et famae, ut, etc. , Tac. A. 1, 7.--Hence, b. Se alicui, to give one's self up wholly, to devote, dedicate one's self to a person or thing, to serve: dedit se etiam regibus , Cic. Rab. Post. 2.4; so Ter. Eun. 3, 3, 10; id. Heaut. 4, 3, 10; Poëta ap. Cic. Fam. 2, 8, 2; Cic. Att. 7, 12, 3; Nep. Att. 9; Tac. A. 1, 31: mihi si large volantis ungula se det equi , Stat. Silv, 2, 2, 38; 1, 1, 42; 5, 3, 71 al.; Aus. Mosel. 5, 448; cf. Ov. H. 16, 161: se et hominibus Pythagoreis et studiis illis , Cic. Rep. 1, 111: se sermonibus vulgi , id. ib. 6, 23: se jucunditati , id. Off. 1, 34 al.: se populo ac coronae , to present one's self, appear, id. Verr. 2.3.19; cf.: se convivio , Suet. Caes. 31 et saep.: si se dant (judices) et sua sponte quo impellimus inclinant , Cic. de Or. 2, 44, 187.-- G. Of discourse, to announce, tell, relate, communicate (like accipere, for to learn, to hear, v. accipio, II.; mostly ante-class. and poet.): erili filio hanc fabricam dabo , Plaut. Bacch. 2.3.132: quam ob rem has partes didicerim, paucis dabo , Ter. Heaut. prol. 10; cf. Verg. E. 1.19: imo etiam dabo, quo magis credas , Ter. Phorm. 5, 6, 37: da mihi nunc, satisne probas? Cic. Ac. 1, 3, 10: Thessalici da bella ducis , Val. Fl. 5, 219: is datus erat locus colloquio , appointed, Liv. 33, 13: fixa canens ... Saepe dedit sedem notas mutantibus urbes , i. e. foretold, promised, Luc. 5, 107.--In pass., poet. i. q.: narratur, dicitur, fertur, etc., is said: seu pius Aeneas eripuisse datur , Ov. F. 6, 434; Stat. Th. 7, 315; Claud. Rapt. Pros. 3, 337.-- H. Fabulam, to exhibit, produce a play (said of the author; cf.: docere fabulam, agere fabulam) , Cic. Brut. 18 fin.; id. Tusc. 1, 1 fin.; Ter. Eun. prol. 9; 23; id. Heaut. prol. 33; id. Hec. prol. 1 Don.; and transf. , Cic. Clu. 31.84; cf. also: dare foras librum = edere , Cic. Att. 13, 22, 3.-- I. Verba (alicui), to give empty words, i. e. to deceive, cheat, Plaut. Capt. 5.1.25; id. Ps. 4.5.7; id. Rud. 2.2.19; Ter. And. 1, 3, 6 Ruhnk.; Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 24; Cic. Phil. 13.16 fin.; id. Att. 15, 16 A.; Hor. S. 1, 3, 22; Pers. 4, 45; Mart. 2, 76 et saep.-- K. Alicui aliquid (laudi, crimini, vitio, etc.), to impute, assign, ascribe, attribute a thing to any one, as a merit, a crime, a fault, etc.: nunc quam rem vitio dent, quaeso animum attendite , Ter. And. prol. 8: hoc vitio datur , id. Ad. 3, 3, 64: inopiâ criminum summam laudem Sex. Roscio vitio et culpae dedisse , Cic. Rosc. Am. 16.48; id. Off. 1, 21, 71; 2, 17, 58; id. Div. in Caecil. 10; id. Brut. 80, 277 et saep.-- L. Alicui cenam, epulas, etc., to give one a dinner, entertain at table (freq.): qui cenam parasitis dabit , Plaut. Capt. 4.4.2; 3.1.35; id. Stich. 4.1.8; Ter. Heaut. 3, 1, 45; Cic. Fam. 9, 20, 2; id. Mur. 36.75: prandium dare , id. ib. 32.67; cf. Sen. Ben. 1, 14, 1; Tac. A. 2, 57 al.-- M. To grant, allow, in gen. (rare, but freq. as impers.; v. B. 2. supra): dari sibi diem postulabat , a respite, Plin. Ep. 3, 9, 32.
-do, -dâre (obsol., found only in the compounds, abdo, condo, abscondo, indo, etc.), 1, v. a. [Sanscr. root dhâ-, da-dhâmi, set, put, place; Gr. the-, tithêmi; Ger. thun, thue, that; Eng. do, deed, etc.]. This root is distinct from 1. do, Sanscr. dâ, in most of the Arian langg.; cf. Pott. Etym. Forsch. 2, 484; Corss. Ausspr. 2, 410; but in Italy the two seem to have been confounded, at least in compounds , Curt. Gr. Etym. p. 254 sq.; cf. Max Müller, Science of Lang. Ser. 2, p. 220, N. Y. ed.; Fick, Vergl. Wört. p. 100.
do, acc. of domus, v. domus init.
|